Wie gaat de in Bakoe toegezegde 300 miljard betalen?
Die vraag kwam meerdere keren ter sprake tijdens de Clintel-lezing van Benny Peiser, directeur van de Global Warming Policy Foundation, eind november in Antropia. En hint, hint, Peiser, deels grappend, kwam uit bij Nederland. Want Amerika na Trump gaat niet betalen, China en India zijn volgens het klimaatverdrag van Rio uit 1992 nog altijd ‘ontwikkelingslanden’ en hoeven niet te betalen. Milei trok de Argentijnse delegatie terug uit Bakoe. Blijft over de EU en daarin zullen Duitsland en Nederland belangrijke betalers moeten zijn. Maar in Duitsland gaat het juist als gevolg van de Energiewende zeer slecht met de industrie en dus met de economie. Blijft dus over…Nederland.
Clintel Foundation
Datum: 13 december 2014
Peiser gaat in zijn lezing dieper in op de Netto Nul agenda en hoe die uitpakt in Engeland en Europa. Zijn website netzerowatch.com wordt inmiddels goed gelezen in Engeland, ook door de media. De politieke consensus – dat wil zeggen dat partijen links en rechts van het politieke spectrum de klimaatagenda omarmden – is gebroken, aldus Peiser. Maar hoe lang nog voordat de stekker er daadwerkelijk uitgetrokken wordt?
Deze lezing is echt verplichte kost voor eenieder die wil begrijpen hoe het klimaatbeleid er momenteel in Europa en ook wereldwijd voor staat. De versie hieronder, tevens te bekijken op het Youtube-kanaal van Clintel, is voorzien van Nederlandse ondertiteling.
meer nieuws
Wat was de werkelijke oorzaak van de ramp in Nepal?
Iedereen heeft het over klimaatverandering, maar de daadwerkelijke oorzaken van de ramp in Nepal liggen elders, stelt Roger Pielke Jr. Blootstelling en kwetsbaarheid van mensen zijn bijna altijd de factoren waarop we op zeer korte termijn het meest effectief invloed kunnen uitoefenen.
Nederland betaalt aan de klimaattransitie; Brussel herverdeelt de miljarden
Nederlanders betalen op steeds meer manieren voor energiegebruik en CO2-uitstoot. Soms is die rekening zichtbaar, zoals bij de energiebelasting; andere kosten zitten verwerkt in de prijs van producten en diensten. Tegelijkertijd wordt een deel van de opbrengsten van het klimaatbeleid herverdeeld naar zwakkere EU-landen. Daniël de Liever legt uit hoe dat systeem werkt.
Decarbonisatie vormt veiligheidsdreiging voor het Westen
Europa weigert ten volle gebruik te maken van zijn eigen energiereserves en houdt vast aan economisch schadelijk beleid dat de veiligheid van het Westen alleen maar kan ondermijnen, aldus Samuel Furfari. Energiezekerheid is onlosmakelijk verbonden met militaire macht.
