CERES Team op Heartland Conference: een krachtige stem voor klimaatrealisme
Het CERES-team presenteerde op de Heartland Conference nieuwe analyses die belangrijke aannames in de klimaatwetenschap ter discussie stellen. Met kritiek op de energiebalans van de aarde, de rol van het IPCC en de invloed van politieke framing pleiten de onderzoekers voor meer open en data-gedreven klimaatonderzoek.
Bron: CERES Team
CERES Team
Datum: 16 april 2026
De 16th International Climate Change Conference (ICCC16) van het Heartland Institute, vorige week in Washington, bracht vooraanstaande onafhankelijke wetenschappers, beleidsexperts en denkers samen die zich inzetten voor op bewijs gebaseerd klimaatrealisme.
Tegen de achtergrond van steeds dogmatischer wordende mainstream-verhalen belichtte het evenement alternatieve oorzaken van klimaatvariabiliteit en leverde het kritiek op de politisering van de wetenschap. Het Center for Environmental Research and Earth Sciences (CERES) speelde een prominente rol, waarbij medeoprichters dr. Willie Soon en dr. Ronan Connolly drie boeiende presentaties gaven die de kernveronderstellingen van de (door het IPCC geleide) consensus ter discussie stelden.
Hun lezingen onderstreepten de missie van CERES: het nastreven van doorwrocht, door nieuwsgierigheid gedreven onderzoek, vrij van door subsidies gestuurde paradigma’s of politieke druk.
Van het blootleggen van meetonzekerheden in de energiebalans van de aarde tot het ontleden van de selectieve keuze van ‘vaststaande wetenschap’ door het IPCC: het CERES-team bood frisse, datarijke perspectieven die het publiek inspireerden en de waarde van een echt wetenschappelijk debat versterkten.
De spookwaarde van 0,7 W/m²: dr. Willie Soon ontmaskert de mythe van de ‘Earth Energy Imbalance’ van het IPCC
De presentatie van dr. Willie Soon is hier te bekijken:
De slides kunnen hier worden gedownload:
In een vlijmscherpe ontkrachting van een hoeksteen van de beweringen van het IPCC, ontmantelde Soon de veelbesproken ‘Earth Energy Imbalance’ (EEI) van 0,7 W/m² – het vermeende ‘smoking gun’-bewijs van gevaarlijke antropogene opwarming. Met de metafoor van het jagen op een zwarte kat in een pikdonkere kamer – om vervolgens te ontdekken dat er nooit een was – onthulde hij hoe dit getal geen gemeten fysieke grootheid is, maar een spookbeeld, in 1985 door James Hansen verzonnen als modeluitkomst om het ‘afwachtende’ klimaatbeleid de nek om te draaien.
Ruwe NASA CERES-satellietgegevens (dit refereert aan een ander CERES, red.) tonen in feite een onbalans van 6,5 W/m² – acht keer het beweerde signaal – maar dit werd stilletjes ‘gekalibreerd’ om aan te sluiten bij klimaatmodellen. Schattingen van de warmte-inhoud van de oceanen op basis van Argo-boeien hebben een onzekerheid van ±1 W/m² (gedetailleerd beschreven in het artikel van Cohler et al. uit 2026), wat het signaal van 0,7 in het niet doet vallen. Metingen van de totale zonnestraling en de albedo van de planeet schommelen met enkele watts per vierkante meter – wat de EEI-bewering van het IPCC opnieuw tenietdoet.
De mainstream-klimaatwetenschap, concludeerde Soon, roept “we hebben het gevonden!”, terwijl ze een spook achterna zitten. De EEI is met de huidige instrumenten niet meetbaar.
“We Own the Science”: dr. Ronan Connolly onthult hoe de VN de klimaatconsensus heeft gecreëerd
De eerste presentatie van dr. Ronan Connolly is hier te bekijken:
De slides kunnen hier worden gedownload:
Met typisch Ierse humor en forensische precisie leverde Connolly een vernietigende onthulling van de bewering van de VN uit 2022: “We Own the Science”. Hij traceerde hoe de VN (via UNEP en het IPCC) sinds 1990 de ‘wetenschappelijke consensus’ heeft gevormd – niet door open onderzoek, maar door selectieve keuzes, toevoegingen op het laatste moment en het negeren van ongemakkelijk tegenbewijs.
Connolly liep de evolutie van het IPCC door: het relatief evenwichtige rapport uit 1990 waarin de opwarming in het begin van de 20e eeuw en de afkoeling halverwege de eeuw werden erkend; de ‘smoking gun’-vingerafdruk van dr. Ben Santer uit 1995 die snel in duigen viel; de beruchte ‘hockeystick’ uit 2001 die de Middeleeuwse Warme Periode en de Kleine IJstijd uitwiste; en het herhaaldelijk vertrouwen in latere rapporten (2007, 2013 en 2021) op detectie- en attributie-computermodellen die de variabiliteit van de zon bagatelliseren.
Hij benadrukte het selectief behandelen van de totale zonnestraling (Total Solar Irradiance), het negeren van vertekeningen door stedelijke hitte-eilanden (uit onderzoek van CERES blijkt dat tot ~39% van de opwarming op het noordelijk halfrond te wijten zou kunnen zijn aan lokale verstedelijking), en hoe afwijkende, door vakgenoten beoordeelde artikelen terzijde werden geschoven of verkeerd werden weergegeven.
De clou: het IPCC ontdekt geen wetenschap – het ‘bezit’ en beheert een verhaal, waardoor het vertrouwensniveau wordt verhoogd terwijl er nog steeds hiaten in de gegevens en natuurlijke verklaringen bestaan.
Het is verre van een vaststaande consensus, maar een zorgvuldig gestuurd verhaal.
Uphill Soccer: Why Real Climate Science Is So Hard – dr. Ronan Connolly op ICCC16
De tweede presentatie van dr. Ronan Connolly is hier te bekijken:
De slides kunnen hier worden gedownload:
In een inspirerende masterclass getiteld ‘Uphill Soccer’, gebruikte dr. Connolly het raamwerk van prof. Thomas Kuhn over de geschiedenis van wetenschappelijke vooruitgang om ‘normale wetenschap’ (downhill soccer: gemakkelijke financiering, goedkeuring door collega’s, versterking van het CO2-verhaal) te contrasteren met het zware werk dat juist paradigma’s uitdaagt.
Voortbouwend op de nalatenschap van zijn overleden vader, dr. Michael Connolly, beschreef hij hoe de Connollys in hun vrije tijd als milieuactivisten klimaatonderzoek deden en elke aanname rigoureus aan stresstests onderwierpen. Hun doorbraak kwam voort uit het heranalyseren van weerballon-gegevens via de Ideale Gaswet. Het uitzetten van de molaire dichtheid (druk/temperatuur) tegen de druk, onthulde duidelijke lineaire relaties met een fundamentele verschuiving bij de tropopauze.
Met dit inzicht kunnen atmosferische temperatuurprofielen nu bijna volledig worden verklaard door bulkgassen (N₂, O₂, Ar, H₂O), waardoor er nauwelijks ruimte overblijft voor de dominantie van broeikasgassen die in huidige klimaatmodellen wordt verondersteld.
Het CERES-team realiseerde zich al vroeg dat dit werk te veel paradigma’s doorbreekt voor één enkel artikel. Daarom hebben ze de publicatie van dit baanbrekende onderzoek stapsgewijs aangepakt, d.w.z. door per artikel maximaal 2-3 paradigma’s ter discussie te stellen.
Connolly droeg de lezing op aan zijn vader en riep op tot moedig, op bewijs gebaseerd onderzoek.
In de lezing benadrukte hij ook de rol van CERES, dat in 2018 samen met Willie Soon werd opgericht, en hoe het wetenschappelijk onderzoek van CERES dit model belichaamt: wetenschap gedreven door nieuwsgierigheid, niet door subsidies, wat tot op heden (13 april 2026) 44 peer-reviewed artikelen en 174 co-auteurs met uiteenlopende standpunten heeft opgeleverd.
Slotopmerkingen
De presentaties van het CERES-team op ICCC16 illustreerden waarom onafhankelijke instellingen van belang zijn. In een tijdperk waarin financiering, publicaties en de media vaak conformiteit belonen in plaats van nieuwe ontdekkingen, toonden Soon en Connolly aan dat echte vooruitgang voortkomt uit het stellen van lastige vragen en het volgen van de data – waar die ook naartoe leiden.
Hun werk legt niet alleen de zwakke punten van gangbare modellen bloot, maar opent ook spannende nieuwe wegen om de complexe (multifactoriële) drijvende krachten achter ons klimaat te begrijpen. CERES blijft zich inzetten voor deze onverschrokken aanpak. We nodigen u uit om de volledige lezingen te bekijken, onze groeiende verzameling publicaties te bekijken en samen met ons echt onafhankelijke klimaatwetenschap te ondersteunen op deze website.
Het streven naar wetenschappelijk inzicht is nooit gemakkelijk – maar zoals ons team in Washington, D.C. heeft laten zien, is het altijd de moeite waard.
meer nieuws
“Je kunt geen wetten maken tegen de zon.”
Astrofysicus Willie Soon onderzoekt al decennialang de invloed van de zon op het klimaat. In een interview met Weltwoche legt hij uit waarom hij CO2 niet als klimaatbeheersingsfactor beschouwt, hoe politieke en financiële structuren wetenschappelijke bevindingen vormen en waarom hij ondanks vijandigheid blijft onderzoeken.
Snoeihard oordeel TU Delft over Nederlands windturbine-optimisme
Nieuwe wetenschappelijke bevindingen van de TU Delft zetten zware vraagtekens bij het Nederlandse optimisme over offshore windenergie en laten zien dat de werkelijke opbrengsten veel lager liggen dan jarenlang werd aangenomen.
Tijd om te stoppen met doen alsof hernieuwbare energie goedkoop is
Dit artikel van Tilak Doshi stelt de algemeen heersende aanname aan de kaak als zouden wind- en zonne-energie door hun aard 'goedkoop' zijn. Hij stelt dat als de volledige kosten van de levenscyclus, materiaalbeslag en intermittentie van deze energievormen in de beschouwing worden meegenomen, hernieuwbare energie wel eens veel duurder kan blijken dan vaak wordt beweerd.
