Duitse gascrisis escaleert: voorraden midden in de winter vrijwel leeg
Duitsland stevent af op een ernstige gascrisis nu de gasvoorraden midden in de winter snel slinken en sommige opslaglocaties vrijwel leeg zijn. Voor huishoudens is de levering voorlopig nog gegarandeerd, maar de risico’s voor de industrie nemen toe, terwijl de overheid zich grotendeels in stilzwijgen hult.
De Duitse energietransitie richting ‘groene’ energie lijkt uit te draaien op een nachtmerrie. Het is hartje winter en nu al is de eerste gasopslag voor verwarmingsdoeleinden in Duitsland vrijwel leeg: nog slechts 6% gevuld. Wil het land een energiecrisis — en zelfs het uitroepen van de noodtoestand — vermijden, dan lijkt een uitzonderlijk zachte februari inmiddels bittere noodzaak.
Voor particuliere huishoudens is er op dit moment nog geen direct gevaar: hun gasvoorziening is gegarandeerd. De echte risico’s liggen bij de industrie. Zakken de voorraden verder weg, dan dreigt sluiting van energie-intensieve bedrijven — een klap die de toch al kwakkelende Duitse economie zwaar zou treffen.
Gasvoorraden in Beieren op kritiek niveau
Nergens is de situatie zo nijpend als in de zuidelijke deelstaat Beieren. Volgens berichtgeving van Apollo News zijn de gasopslagen daar zorgwekkend laag en blijven ze ver onder de wettelijk vereiste niveaus.
De federale overheid schrijft voor dat de Beierse gasopslagen — vanwege hun strategische belang voor Zuid-Duitsland — per 1 februari voor minimaal 40% gevuld moeten zijn. In werkelijkheid bedraagt het gemiddelde vulniveau in Beieren momenteel slechts 25%.
Nog maar 6% gevuld: feitelijk leeg
Bijzonder zorgwekkend is de situatie bij de opslaglocatie Wolfersberg, die met minder dan 6% praktisch leeg is. Ook andere locaties, zoals Inzenham-West (minder dan 19%) en de grootste Beierse opslag Breitbrunn (ongeveer 20%), blijven ver achter bij de doelstellingen.
Landelijk niveau onder kritieke grens
Ook op nationaal niveau ziet het er niet rooskleurig uit. De totale gasvoorraad in Duitsland is inmiddels onder de 38% gezakt. Volgens het Duitse Noodplan Aardgas worden niveaus onder de 40% officieel als ‘kritiek’ aangemerkt. Toch blijven zowel de Duitse regering als veel media opvallend stil, wat juist speculatie en complottheorieën in de hand werkt. Er gaan zelfs berichten dat de overheid is gestopt met het actualiseren van de opslagcijfers.
Industriegebieden dreigen stil te vallen
Aangezien de grootste gasopslagen van Duitsland zich in het noorden bevinden (Nedersaksen en Noordrijn-Westfalen), zijn de opslaglocaties in Opper-Beieren — goed voor ongeveer een achtste van de totale capaciteit — cruciaal voor de bevoorrading van de industriële kerngebieden in Zuid-Duitsland.
Ter vergelijking: in buurland Oostenrijk liggen de gasvoorraden met ongeveer 50% nog aanzienlijk hoger.
Dit artikel verscheen eerder op notrickszone.com.
(Vertaald voor Clintel Foundation door Tom van Leeuwen.)
meer nieuws
Historische draai van het KNMI
Na een lange strijd van zeven jaar hebben vier critici van Clintel gelijk gekregen van het KNMI. Er waren door het KNMI inderdaad teveel tropische dagen en hittegolven in de periode 1901-1950 weg-gecorrigeerd, zoals Clintel in diverse publicaties heeft beschreven. Zeven 'verdwenen' hittegolven zijn weer terug in de boeken en 1947 is met vier hittegolven weer het jaar met de meeste hittegolven.
Van wetenschap naar sciëntisme: de crisis van de moderne wetenschap
In dit essay over de crisis van de moderne wetenschap betoogt Apostolos Efthymiadis dat de hedendaagse wetenschappelijke cultuur is afgedreven van haar filosofische fundamenten en steeds meer is gaan steunen op dogmatisch denken en autoriteit. Vanuit de epistemologie van Aristoteles bekritiseert hij sciëntisme — het idee dat wetenschap tot onbetwistbaar gezag wordt verheven en wordt ingezet om politieke en maatschappelijke beslissingen af te rechtvaardigen —, politisering en consensusdenken, en pleit hij voor herstel van intellectuele scherpte en wetenschappelijke bescheidenheid.
Net-zerowaanzin: hoe Zuid-Korea zijn eigen energiecrisis organiseert
In deze analyse betoogt Vijay Jayaraj dat het net-zerobeleid van Zuid-Korea de energiezekerheid ondermijnt, de industriële stabiliteit bedreigt en het land blootstelt aan langdurige economische achteruitgang.






