Duitse gascrisis escaleert: voorraden midden in de winter vrijwel leeg
Duitsland stevent af op een ernstige gascrisis nu de gasvoorraden midden in de winter snel slinken en sommige opslaglocaties vrijwel leeg zijn. Voor huishoudens is de levering voorlopig nog gegarandeerd, maar de risico’s voor de industrie nemen toe, terwijl de overheid zich grotendeels in stilzwijgen hult.
Symbolische afbeelding gegenereerd door ChatGPT
P. Gosselin
Datum: 1 februari 2026
De Duitse energietransitie richting ‘groene’ energie lijkt uit te draaien op een nachtmerrie. Het is hartje winter en nu al is de eerste gasopslag voor verwarmingsdoeleinden in Duitsland vrijwel leeg: nog slechts 6% gevuld. Wil het land een energiecrisis — en zelfs het uitroepen van de noodtoestand — vermijden, dan lijkt een uitzonderlijk zachte februari inmiddels bittere noodzaak.
Voor particuliere huishoudens is er op dit moment nog geen direct gevaar: hun gasvoorziening is gegarandeerd. De echte risico’s liggen bij de industrie. Zakken de voorraden verder weg, dan dreigt sluiting van energie-intensieve bedrijven — een klap die de toch al kwakkelende Duitse economie zwaar zou treffen.
Gasvoorraden in Beieren op kritiek niveau
Nergens is de situatie zo nijpend als in de zuidelijke deelstaat Beieren. Volgens berichtgeving van Apollo News zijn de gasopslagen daar zorgwekkend laag en blijven ze ver onder de wettelijk vereiste niveaus.
De federale overheid schrijft voor dat de Beierse gasopslagen — vanwege hun strategische belang voor Zuid-Duitsland — per 1 februari voor minimaal 40% gevuld moeten zijn. In werkelijkheid bedraagt het gemiddelde vulniveau in Beieren momenteel slechts 25%.
Nog maar 6% gevuld: feitelijk leeg
Bijzonder zorgwekkend is de situatie bij de opslaglocatie Wolfersberg, die met minder dan 6% praktisch leeg is. Ook andere locaties, zoals Inzenham-West (minder dan 19%) en de grootste Beierse opslag Breitbrunn (ongeveer 20%), blijven ver achter bij de doelstellingen.
Landelijk niveau onder kritieke grens
Ook op nationaal niveau ziet het er niet rooskleurig uit. De totale gasvoorraad in Duitsland is inmiddels onder de 38% gezakt. Volgens het Duitse Noodplan Aardgas worden niveaus onder de 40% officieel als ‘kritiek’ aangemerkt. Toch blijven zowel de Duitse regering als veel media opvallend stil, wat juist speculatie en complottheorieën in de hand werkt. Er gaan zelfs berichten dat de overheid is gestopt met het actualiseren van de opslagcijfers.
Industriegebieden dreigen stil te vallen
Aangezien de grootste gasopslagen van Duitsland zich in het noorden bevinden (Nedersaksen en Noordrijn-Westfalen), zijn de opslaglocaties in Opper-Beieren — goed voor ongeveer een achtste van de totale capaciteit — cruciaal voor de bevoorrading van de industriële kerngebieden in Zuid-Duitsland.
Ter vergelijking: in buurland Oostenrijk liggen de gasvoorraden met ongeveer 50% nog aanzienlijk hoger.
Dit artikel verscheen eerder op notrickszone.com.
(Vertaald voor Clintel Foundation door Tom van Leeuwen.)
meer nieuws
‘Hernieuwbare energie’ is niet hernieuwbaar
Terwijl politici en media oproepen om de energietransitie te versnellen vanwege de huidige energiecrisis en geopolitieke spanningen, plaatst Roger Pielke Jr. kanttekeningen bij het dominante verhaal over ‘hernieuwbare energie’. De basis van wind-, zonne-energie en batterijen is namelijk fossiele brandstoffen. Volgens Pielke blijven deze technologieën sterk afhankelijk van fossiele energie en zware industrie — een inzicht dat van belang is voor het debat over realistisch energiebeleid.
Er ligt een enorme hoeveelheid energie in de Nederlandse ondergrond
We moeten zorgen voor voldoende betaalbare energie in allerlei vormen, vindt Rob de Vos. Dit kan onder meer door reactivatie van het Groninger aardgasveld. In Vlaanderen is men serieus aan het kijken of sommige recent gesloten mijnen niet heropend kunnen worden met behulp van nieuwe schachten. In Nederland is schachtbouw mogelijk in Zuid-Limburg, maar ook op de Peelhorst en in het Meinweggebied. Waarom niet eigenlijk?
China vergroot productie van brandstoffen uit steenkool
In dit artikel analyseert de Australische wetenschapsjournalist Jo Nova de snelle opkomst van China’s steenkool-naar-chemicaliën- en brandstoffenindustrie. Terwijl veel westerse landen inzetten op het uitfaseren van fossiele energie, bouwt China in stilte aan een grootschalige industrie die steenkool omzet in brandstoffen, kunststoffen en meststoffen. Dat roept fundamentele vragen op over energiezekerheid en het mondiale klimaatbeleid.
