Herinneringen aan een markante man: Fred Udo
Een markante man is op 15 februari van ons heen gegaan: Fred Udo, natuurkundige, zeiler, aktievoerder, klimaatskepticus, en veel meer. Als jarenlange vriend en buurman is het een voorrecht om hier iets over het kleurrijke leven van Fred te vertellen.
Fred Udo
Kees de Lange
Datum: 23 februari 2026
Zo’n 44 jaar geleden kwamen Fred en Emmy uit Zwitserland waar Fred jaren lang als natuurkundige op het CERN had doorgebracht, en Emmy les had gegeven op een dovenschool. Zij werden onze overburen in Monnickendam. En al snel klikte dat en groeide ons contact naar een jarenlange vriendschap.
Hoewel Fred naam gemaakt had met het ontwikkelen van coïncidentie-metingen en mijn specialisme meer op lasergebied lag, spraken we als natuurkundigen toch vooral dezelfde taal. We waren beiden doordrongen van het besef dat goede natuurwetenschap altijd dient uit te gaan van de waarneming, en dat een blind vertrouwen op modellen een doodlopende weg was. Zo vonden we elkaar in een kritische houding ten opzichte van klimaat en energie, en werden we elk op onze eigen manier actief op deze gebieden. En elkaars sparringpartners.
Hoe Fred bij windenergie betrokken raakte is op zich een interessant verhaal. Bij toeval stuitte hij op een Ierse website. Aan de Ierse Atlantische kust waait het vaak stevig, dus als je windmolens wilt bouwen, is dat een voor de hand liggende plek. Op die website werd een volledig overzicht van windsterktes en rendementen van de daar aanwezige windmolens gepresenteerd. Fred sloeg aan het rekenen, en constateerde dat windenergie een uiterst kostbare en weinig effectieve hobby was. Vervolgens werden alle waarnemingen voor altijd van deze Ierse website verwijderd. Kritische beschouwingen worden nu eenmaal niet gewaardeerd. Het is daarom goed om te constateren dat het idee dat we een gecompliceerde samenleving van energie kunnen voorzien met zon en wind een kostbare illusie is zo langzamerhand zijn overtuigingskracht geheel verloren heeft. Mede dank zij de niet aflatende inspanningen van Fred. Ik heb het genoegen gehad hem diverse keren te mogen interviewen, en die kritische interviews worden tot op de huidige dag uitgebreid geciteerd. Het internet vergeet immers nooit.
Tussen zijn activiteiten op het gebied van windenergie door vond Fred altijd nog tijd om te zeilen, een passie die hij van kind af aan beleden had. Zijn twaalfvoetsjol was hem heilig, en ieder jaar werd het scheepje weer van top tot teen in de frisse bootlak gezet. Hij was ook een fanatiek wedstrijdzeiler en behaalde, zelfs toen hij al boven de 80 was, nog internationale kampioenschappen.
Fred zelf besloot toen met het deelnemen aan wedstrijden te stoppen. Hij vond het niet passend dat iemand van zijn leeftijd door zijn zeilprestaties het boegbeeld van de klasse werd.
Ook vermeld moet hier zeker worden dat Fred, in dit geval met de onmisbare hulp van Emmy die de gecompliceerde taak van het fourageren verzorgde, diverse malen met een wat grotere zeilboot de oceaan is overgestoken, en zich ontwikkeld heeft tot een fervent zeezeiler. Hij kon daar vaak en met een enorm enthousiasme over praten.
Ook in de lokale politiek was hij actief, en ontwikkelde zich tot een kundige luis in de pels van het Waterlandse gemeentebestuur. Zo was hij voorzitter van de Stichting Red het Hemmeland, een stichting die meer dan 15 jaar en tot op de huidige dag bewerkstelligd heeft dat de rampzalige plannen om op een voor ons Waterland zo kenmerkend stuk buitendijks land een monsterhotel te bouwen effectief geblokkeerd heeft. Fred organiseerde een memorabele bijeenkomst in een stampvolle Grote Kerk in Monnickendam en voerde een lokale handtekeningenactie die de meerderheid van de Waterlandse bevolking achter zich wist te verenigen. Die “man in het rode jasje” werd er een lokale bekendheid door.
Kees de Lange.
Ouder worden is vaak problematisch, en ook Fred ontsnapte niet aan dit onaangename feit. Voor iemand die in zijn leven nauwelijks ervaren had wat lichamelijke kwalen waren, was zijn afnemende fysieke kracht moeilijk te aanvaarden. Toen Emmy vorig jaar overleed, kwam daar een extra slag bij. Gelukkig heeft hij daarna veel steun ervaren van Cathérine, een voormalige CERN-collega en mede zeil-enthousiast. Het heeft helaas niet lang genoeg mogen duren.
Er is een markant mens heen gegaan. Ik wens zijn familie, zijn vrienden en allen die hem lief zijn heel veel sterkte bij het verwerken van dit verlies.
Fred, rust zacht!
meer nieuws
Clintel/ICSF-lezing: de pseudowetenschap achter de toeschrijving van extreem weer
De wetenschappelijke toeschrijving van extreem weer aan klimaatverandering (attributie) wordt gebruikt om rechtszaken en mediaberichten over klimaatrampen te rechtvaardigen, in plaats van om het wetenschappelijk inzicht te bevorderen, aldus Ralph Alexander in zijn recente Clintel/ICSF-lezing.
Schaamteloze klimaatpropaganda van de WHO en The Lancet
De WHO probeerde ons deze week weer de stuipen op het lijf te jagen met angstporno over klimaatverandering. Het zou een catastrofale bedreiging vormen voor de volksgezondheid. Deze claims zijn eenvoudig door te prikken en roepen de vraag op wat de werkelijke agenda van de WHO is, stelt Marcel Crok.
Maandag 15 juni 2026: Clintel-avond in Driebergen met Maarten van Andel en Marcel Crok
Op maandag 15 juni organiseert Clintel een speciale avond in Antropia, Driebergen, met lezingen van Marcel Crok en Maarten van Andel over klimaatbeleid, het IPCC en de energietransitie. Een avond vol scherpe analyses, kritische inzichten en ruimte voor debat en ontmoeting.
