Het EV-experiment is uitgelopen op een bloedbad – 140 miljard dollar verspild – en er komt nog meer aan

Op een gegeven moment besloten westerse regeringen om ‘winnaars’ te kiezen en deadlines te stellen voor uitvindingen en ontdekkingen. De meeste autofabrikanten applaudisseerden stilletjes. Ze spraken zich niet uit, vermoedelijk omdat ze niet wilden overkomen als klimaatontkenners. Maar het blijkt een rampzalige keuze te zijn geweest voor de autofabrikanten die op deze EV-trein zijn gesprongen.

Een paar dagen geleden maakte het moederbedrijf van Fiat Peugeot en Chrysler een verlies van 26 miljard dollar bekend en daalden de aandelen met 27%. Dit volgt op de brute afschrijving van 20 miljard dollar door Ford. De CEO van Stellantis heeft een reset van het bedrijf aangekondigd en in een radicaal plan besloten om “onze klanten en hun voorkeuren tot onze leidraad te maken”. Jeetje. Ze gaan dus auto’s maken die klanten echt willen, in plaats van auto’s die het weer veranderen.

Robert Bryce schat dat de bekende verliezen in de afgelopen vier jaar oplopen tot 140 miljard dollar. En dat is alleen nog maar het geld dat is verbrand door Ford, Stellantis, GM, Mercedes, Volkswagen, Rivian en Lucid.

Andere bedrijven hebben grote deals gesloten en daarover opgeschept, maar zijn daar later op teruggekomen. Maar ze hebben niet noodzakelijkerwijs hun specifieke verliezen op het gebied van EV’s bekendgemaakt. Dus wie weet hoeveel Honda, Renault, Mitsubishi, Volvo en BMW werkelijk hebben verloren?

Alles bij elkaar schat Bryce dat het gemiddelde verlies per EV ongeveer 25.000 dollar bedraagt.

De gok van de auto-industrie op elektrische auto’s is uitgelopen op een catastrofe

Door Matthew Lynn, The Telegraph

In werkelijkheid blijkt dat elektrische auto’s slechts een klein deel van de totale markt uitmaken en dat, voor zover die bestaat, Chinese fabrikanten het grootste deel van de verkoop voor hun rekening nemen.

Er zijn twee grote problemen geweest. Ten eerste zijn EV’s misschien slechts een nicheproduct. Ten tweede: waar er een markt is, loopt de nieuwe generatie Chinese merken onder leiding van BYD ermee weg.

De traditionele autogiganten dachten dat de overgang slechts een kwestie was van het vervangen van een verbrandingsmotor door een grote accu, maar het bleek dat een EV een stuk elektronica met wielen was. Het heeft veel meer gemeen met de markt voor mobiele telefoons dan met alles wat de autoliefhebbers die de industrie runnen, gewend waren.

Het is veel gemakkelijker om een nieuw EV-bedrijf vanaf nul op te zetten dan om een van de traditionele giganten om te vormen.

De harde waarheid is dat de enorme gok die de autogiganten op EV’s hebben genomen, spectaculair is mislukt.

Als China westerse politici had omgekocht om hun eigen burgers te dwingen Chinese auto’s te subsidiëren, hadden ze de westerse auto-industrie nauwelijks sneller kunnen vernietigen

Als uw land de thuisbasis is van traditionele fabrikanten van auto’s op fossiele brandstoffen, dan werken regelingen zoals de Zero Emission Vehicle (ZEV) als een ‘anti-tarief’. Het is een regeling die de lokale industrie straft en hen en hun klanten dwingt om buitenlandse autofabrikanten te subsidiëren. De overheid stelt een willekeurig doel vast en eist dat bijvoorbeeld 22% van alle verkochte auto’s EV’s moeten zijn. Het publiek wil niet zoveel EV’s, maar de ZEV-regel bevat een financiële compensatieregeling. Als de fabrikant van fossiele brandstofauto’s zijn doel niet haalt en niet genoeg EV’s verkoopt, moet hij credits kopen van een bedrijf dat dit wel heeft gedaan.

Of, als bedrijven beide soorten auto’s verkopen, kunnen ze de prijzen van hun fossiele brandstofauto’s verhogen en die superwinsten gebruiken om hun eigen EV’s goedkoper te maken. Hoe dan ook, fossiele brandstofauto’s worden duurder en EV’s worden goedkoper totdat de doelstelling van 22% is bereikt.

Uiteindelijk subsidiëren de gewone vakman en mensen met een huurhuis, die auto’s op fossiele brandstof kopen, de elektrische auto’s die door de rijken worden gekocht.

De NVES (New Vehicle Emissions Standards) van Australië lijkt sterk op de regeling in het Verenigd Koninkrijk.