Nóg meer dwang en nóg meer overheid: het Nationaal Burgerberaad Klimaat vertrouwt de burger voor geen cent
Volgens Lucas Bergkamp is het instrument van het burgerberaad aangeprezen als ‘democratische vernieuwing’. Maar het is iets heel anders. Omdat de progressieven niet altijd meteen hun zin konden krijgen in de Eerste en Tweede Kamer, zijn ze op zoek gegaan naar andere methodes. De gang naar de rechter was de eerste sluiproute, het burgerberaad de tweede. Met parlementaire democratie heeft het niets van doen.
Eerder deze maand stuurde de demissionaire VVD-minister Sophie Hermans (Klimaat en Groene Groei) het eindadvies van het Nationaal Burgerberaad Klimaat naar de Tweede Kamer. ‘Dit burgerberaad,’ schreef ze, ‘is tot stand gekomen via een zorgvuldig proces en in nauwe samenwerking met de Kamer. 175 Nederlanders van 17 tot 87 jaar, uit alle hoeken van het land en met uiteenlopende meningen over klimaatbeleid zijn zeven weekenden bij elkaar gekomen om samen dit advies te maken. Ook de Kamer is van begin tot eind nauw betrokken geweest, middels de door de Kamer aangestelde rapporteurs.’
Het advies van het burgerberaad bevat dertien voorstellen die volgens de organisatie door tenminste 75 procent van de deelnemers werden gesteund en nog eens tien voorstellen die op tenminste 50 procent steun konden rekenen. Die percentages blijken echter te zijn berekend met een methode die de ‘ja’-stemmers op één hoop gooit met de mensen die het niet zeiden te weten, twijfelden of blanco stemden. Het is een procedure die associaties oproept met een apocriefe quote van Jozef Stalin: ‘De mensen die de stemmen uitbrengen beslissen niets. De mensen die de stemmen tellen beslissen alles.’
Lees verder op de website van Wynia’s Week, waar dit artikel van Lucas Bergkamp eerder werd gepubliceerd.
Lees hier de eerdere artikelen, die Clintel heeft gepubliceerd over het Nationaal Burgerberaad Klimaat.
meer nieuws
‘Computerprognoses over klimaatverandering zijn overduidelijk onjuist en gevaarlijk misleidend’
De vermeende bedreiging voor de planeet door antropogene klimaatverandering staat al een halve eeuw hoog op de agenda van de Australische politiek. Elk jaar, vlak voor de bijeenkomsten van de VN-klimaatconferentie (CoP), worden kleine stijgingen van de kooldioxide-concentratie in de atmosfeer en de mondiale temperatuur in de media afgeschilderd als voorbodes van een rampzalige toekomst. Elke extreme weersomstandigheid wordt voorgesteld als een onheilspellend voorteken van wat ons te wachten staat als fossiele brandstoffen niet worden afgeschaft.
Herinneringen aan een markante man: Fred Udo
Een markante man is op 15 februari van ons heen gegaan: Fred Udo, natuurkundige, zeiler, aktievoerder, klimaatskepticus, en veel meer. Als jarenlange vriend en buurman is het een voorrecht om hier iets over het kleurrijke leven van Fred te vertellen.
Correcte KNMI-correcties? Misschien zijn die zeven ‘teruggevonden’ hittegolven toch aan de zuinige kant
De recente homogenisatie 2.0 van de KNMI-hoofdstations bracht zeven eerder verdwenen hittegolven terug in de statistieken. Maar een nadere analyse roept de vraag op of deze correctie wel volledig recht doet aan de oorspronkelijke meetgegevens.






