Nóg meer dwang en nóg meer overheid: het Nationaal Burgerberaad Klimaat vertrouwt de burger voor geen cent
Volgens Lucas Bergkamp is het instrument van het burgerberaad aangeprezen als ‘democratische vernieuwing’. Maar het is iets heel anders. Omdat de progressieven niet altijd meteen hun zin konden krijgen in de Eerste en Tweede Kamer, zijn ze op zoek gegaan naar andere methodes. De gang naar de rechter was de eerste sluiproute, het burgerberaad de tweede. Met parlementaire democratie heeft het niets van doen.
Eerder deze maand stuurde de demissionaire VVD-minister Sophie Hermans (Klimaat en Groene Groei) het eindadvies van het Nationaal Burgerberaad Klimaat naar de Tweede Kamer. ‘Dit burgerberaad,’ schreef ze, ‘is tot stand gekomen via een zorgvuldig proces en in nauwe samenwerking met de Kamer. 175 Nederlanders van 17 tot 87 jaar, uit alle hoeken van het land en met uiteenlopende meningen over klimaatbeleid zijn zeven weekenden bij elkaar gekomen om samen dit advies te maken. Ook de Kamer is van begin tot eind nauw betrokken geweest, middels de door de Kamer aangestelde rapporteurs.’
Het advies van het burgerberaad bevat dertien voorstellen die volgens de organisatie door tenminste 75 procent van de deelnemers werden gesteund en nog eens tien voorstellen die op tenminste 50 procent steun konden rekenen. Die percentages blijken echter te zijn berekend met een methode die de ‘ja’-stemmers op één hoop gooit met de mensen die het niet zeiden te weten, twijfelden of blanco stemden. Het is een procedure die associaties oproept met een apocriefe quote van Jozef Stalin: ‘De mensen die de stemmen uitbrengen beslissen niets. De mensen die de stemmen tellen beslissen alles.’
Lees verder op de website van Wynia’s Week, waar dit artikel van Lucas Bergkamp eerder werd gepubliceerd.
Lees hier de eerdere artikelen, die Clintel heeft gepubliceerd over het Nationaal Burgerberaad Klimaat.
meer nieuws
De klimaatramp is afgeblazen – de plundering gaat door. Politici en de media zijn hier medeplichtig aan
In dit artikel voor EIKE – European Institute for Climate and Energy gaat auteur Michael Limburg in op de politieke en media-reacties nadat het IPCC stilletjes het extreme RCP8.5-klimaatscenario als een plausibele toekomstige ontwikkeling had geschrapt. Het debat hierover in de Duitse Bondsdag roept bredere vragen op over de manier waarop klimaatrisico’s zijn gecommuniceerd — en of er overdreven scenario’s zijn gebruikt om ingrijpende beleidsmaatregelen te rechtvaardigen.
Vechten tegen het instorten van de Net Zero-droom
Tenzij de huidige lichting links-liberale regeringen in Europa wordt vervangen door regeringen die bereid zijn de economische en fysieke realiteit onder ogen te zien, zullen zij hun enorm destructieve koers voortzetten, aldus Tilak Doshi.
ASEAN-landen keren terug naar fossiele brandstoffen
De snelheid waarmee de ASEAN-landen hun toezeggingen voor klimaatneutraliteit hebben losgelaten, zegt alles over de haalbaarheid van de klimaatagenda. Op het moment dat er een reële dreiging ontstond, bleek de transitie naar groene energie slechts een luxe-ideaal te zijn, aldus Vijay Jayaraj.






