Persoonlijk interview met ‘krijger’ Marcel Crok
In dit gesprek met psycholoog Huibrecht Boluijt voor Blckbx.tv komt niet alleen de klimaatwetenschap aan bod, maar ook de persoon achter Clintel-directeur Marcel Crok. Over de teloorgang van de wetenschap maar ook over persoonlijke drijfveren en emoties.
U kunt het hele interview van Huibrecht Boluijt met Marcel van 1,5 uur hieronder terugzien:
Na een inleiding over zijn studie scheikunde en zijn onverwachte overstap naar de journalistiek, verschuift het gesprek naar Croks rol in het Nederlandse klimaatdebat. Hij vertelt hoe zijn carrière een beslissende wending kreeg door zijn onderzoek naar de beroemde “hockeystickgrafiek” in 2005. Wat begon als een journalistieke opdracht groeide uit tot een jarenlange betrokkenheid bij het klimaatdebat. Volgens hem leerde die ervaring hem dat wetenschapsjournalistiek meer zou moeten zijn dan het populariseren van onderzoeksresultaten; journalisten moeten ook gevestigde aannames kritisch onderzoeken. Hij beschrijft hoe hij destijds maandenlang onderzoek deed naar één onderwerp, iets wat volgens hem tegenwoordig nauwelijks meer mogelijk is.
Een belangrijk thema in het gesprek is zijn kritiek op het IPCC. Crok noemt zijn boek De staat van het klimaat niet alleen een analyse van het klimaat zelf, maar vooral van het klimaatdebat. Volgens hem was zijn centrale vraag of het IPCC erin slaagt beleidsmakers objectief en beleidsneutraal te informeren. Zijn conclusie luidt dat dit niet het geval is en dat het instituut volgens hem te veel wordt gestuurd door vooringenomenheid.
Daarnaast spreekt Crok uitgebreid over de manier waarop wetenschappelijke discussies volgens hem zijn veranderd. Hij zegt dat zijn grootste teleurstelling na meer dan twintig jaar klimaatonderzoek niet alleen de inhoud van het debat is, maar vooral ook de ontwikkeling van de wetenschap zelf. Volgens hem zijn vooral vakgebieden met grote maatschappelijke en politieke belangen kwetsbaar geworden voor groepsdenken en institutionele druk.
Een tweede terugkerend thema is zijn verlangen naar dialoog. Crok benadrukt dat hij altijd heeft geprobeerd bruggen te slaan tussen verschillende standpunten. Over zijn initiatief Climate Dialogue zegt hij: “Ik wilde een dialoog opzetten. Niet eens debat. Nee, een dialoog.” Hij bekritiseert de houding die volgens hem wordt samengevat in de uitspraak “the science is settled”. Wetenschap hoort volgens hem juist open te blijven voor discussie en nieuwe inzichten.
In 2019 richtte hij samen met Guus Berkhout stichting Clintel op, mede om een georganiseerd tegenwicht te bieden aan wat hij ziet als een eenzijdig klimaatnarratief. Hoewel Clintel internationaal bekendheid heeft gekregen, benadrukt Crok dat de organisatie in feite zeer klein is.
Cancelling
Het gesprek krijgt ook een persoonlijker karakter, met onder meer vragen over de jeugd van Marcel, zijn gezin en spiritualiteit. Boluijt vraagt ook hij hij omgaat met kritiek, beschuldigingen en pogingen om hem te marginaliseren. Crok vertelt dat hij in de loop der jaren heeft ervaren dat veel mensen hem achter de schermen steunen, maar zich niet publiekelijk willen uitspreken. Hij spreekt zelfs van een lange periode van “cancelling” en vermoedt dat hij door sommige instanties vooral werd gezien als iemand wiens schade moest worden beperkt. Toch zegt hij dat hij niet gedreven wordt door rancune, maar door nieuwsgierigheid en de behoefte om te begrijpen waarom mensen handelen zoals ze doen.
Aan het einde typeert Boluijt hem als een “krijger”. Crok herkent zich daarin. Hij vergelijkt zijn positie in het klimaatdebat met een lange tenniswedstrijd: “Dit is een lange tenniswedstrijd. Dit is een vijfzetter en ik sta twee sets achter en 3-0 in de derde set. Maar ik geef niet op.” Die uitspraak vat de kern van het gesprek samen: een man die zichzelf ziet als een vasthoudende waarheidszoeker, gedreven door rechtvaardigheidsgevoel, nieuwsgierigheid en de overtuiging dat wetenschap altijd ruimte moet laten voor debat.
Lezing Marcel Crok
Live een lezing van Marcel Crok bijwonen? Dat kan! Hij spreekt op maandagavond 15 juni om 19.30 uur in Antropia, Driebergen over het schrappen van het IPCC-doemscenario RCP8.5.
Meer informatie en tickets
Klik op de link onder de afbeelding.
meer nieuws
Ook Steven Koonin denkt dat de ergste klimaathysterie achter de rug is
In een recente ICSF/Clintel lezing betoogde professor Steven Koonin dat het mondiale klimaat- en energiebeleid zich op een kantelpunt bevindt. Na decennialange nadruk op snelle en verregaande emissiereductie ziet hij duidelijke tekenen van een verschuiving richting meer realisme en pragmatisme, ook in de klimaatberichtgeving. De economische, technologische en maatschappelijke realiteit is immers steeds moeilijker te negeren.
Hoe klimaatbeleid in het VK welvaart, industrie en gezinnen ondermijnt
Hoewel dit artikel het Verenigd Koninkrijk als voorbeeld gebruikt, zijn de inzichten evenzeer van toepassing op Nederland en de rest van de Europese Unie. Energie-analist Vijay Jayaraj laat zien hoe het Britse klimaatbeleid de elektriciteitsprijzen heeft opgedreven, de industrie heeft verzwakt en gezinnen in economische problemen heeft gebracht.
Klimaatbeleid zonder realiteitszin: de mythe van netto-nul ontleed
Het netto-nulbeleid dreigt steeds meer een belasting te worden op ons fundament, op ‘de lucht die we inademen’. Het ontkent de diepe afhankelijkheid van de mensheid van fossiele brandstoffen. Zonder fossiele brandstoffen kan de moderne beschaving, inclusief bijvoorbeeld gezondheidszorg, eenvoudigweg niet functioneren.






