Halloween is gered: pompoenen niet bedreigd door klimaatverandering
Het ‘spookverhaal’ van CBC (Canadian Broadcasting Corporation) over de Canadese pompoenoogst en ‘klimaatverandering’ is puur bedrog. CBC had wat grondiger onderzoek moeten doen bij het doen van uitspraken over klimaatverandering, op basis van slechts twee jaar aan pompoenoogsten, aldus Linnea Lueken.
Source: Shutterstock
Linnea Lueken
Datum: 30 oktober 2026
Een recent artikel van CBC News, getiteld “Klimaatverandering zorgt voor onvoorspelbaarheid en bedreigt de pompoenoogst in N.L.”, beweert dat de ongewoon grote schommelingen tussen weersuitersten in de afgelopen jaren in Newfoundland en Labrador de pompoenoogsten in gevaar brengen, en dat beide symptomen zijn van klimaatverandering. Dit is onjuist. De pompoenteelt verloopt prima; weersschommelingen van het ene jaar op het andere zijn de norm en niet ongebruikelijk, en er is evenmin bewijs in de gegevens van lokale weerstations dat er een trend is naar grotere weersvariabiliteit.
Het CBC-artikel is niet bijzonder wetenschappelijk, ondanks het feit dat er één klimatoloog van de Memorial University wordt geciteerd. Het baseert zich grotendeels op boeren die beweren dat het klimaat duidelijk aan het veranderen is omdat het weer van het ene seizoen “zo anders” kan zijn dan dat van het vorige. Boeren hebben al sinds mensenheugenis te maken met schommelingen in de kwaliteit van de teeltseizoenen van jaar tot jaar, letterlijk sinds de mens bewust gewassen ging verbouwen en oogsten.
Ze richten zich op de afgelopen twee jaar, waarbij “de afgelopen zomer bijzonder koud en nat was, vooral in vergelijking met 2025, toen de provincie recordhoge temperaturen kende en er niet veel regen viel.”
Pompoensomberheid
Door het weer liepen de pompoenoogsten bij sommige boeren vertraging op of waren de opbrengsten lager dan normaal. In tegenstelling tot de gebruikelijke sombere artikelen over pompoenen die we normaal gesproken rond deze tijd van het jaar krijgen, geeft het CBC-artikel toe dat “beide boeren zeiden dat de pompoenen die wel groeiden van uitstekende kwaliteit waren”.
CBC News spreekt vervolgens met klimatoloog Joel Finnis, die zij als volgt parafraseren: “het drastische verschil in het weer tussen de zomer van 2025 en die van 2026 is bewijs van een veranderend klimaat — want hoe warmer het klimaat wordt, hoe meer variatie er in de weersomstandigheden ontstaat.”
Dit is onjuist. Het is verrassend dat een klimatoloog zo’n bewering zou doen terwijl uit gegevens blijkt dat er geen opkomende trend is van verslechterend of wisselvallig weer. Het is mogelijk dat dit een verkeerd geciteerde uitspraak is of zo sterk vereenvoudigd dat het bijna belachelijk is, maar twee jaren met zeer verschillend weer zijn geen bewijs van welke trend dan ook. Dat kan ook niet, zeker niet met betrekking tot klimaatverandering, een langetermijn-fenomeen dat zich over decennia voltrekt.
Het regionale weer vertoont van nature soms zeer grote variaties van het ene jaar op het andere; deze variaties kunnen het gevolg zijn van natuurlijke patronen zoals de El Niño Southern Oscillation (ENSO) en, meer direct voor de oostelijke Canadese provincies, de Atlantic Meridional Overturning Circulation (AMOC) en de invloed van de Golfstroom.
Wat de zomertemperatuur betreft, voorspelt het IPCC in zijn AR6-rapport zelfs geen grote veranderingen in de variabiliteit voor de hele wereld. Modellen die veranderingen in Newfoundland proberen te voorspellen, vertonen met name een lage mate van overeenstemming, en de schattingen die er zijn, wijzen op weinig tot geen verandering. Daarbij wordt gebruikgemaakt van RCP8.5 – een inmiddels verlaten scenario dat de opwarming op een absurde manier overschatte.
Geen trend
Op basis van de aangepaste temperatuurgegevens voor St. John’s van Environment and Climate Change Canada, die teruggaan tot 1874 en doorlopen tot 2020, blijkt uit een vergelijking van de gemiddelde zomertemperaturen over de decennia dat er geen enkele trend waarneembaar is in de temperatuurschommelingen van het ene jaar op het andere. Ik heb me gericht op het meetstation dat het dichtst bij de plek ligt waar de meeste pompoenen in Newfoundland worden geteeld: het St. John’s Adjusted and Homogenized Canadian Climate Data (AHCCD)-station (hier gedownload en vervolgens verwerkt met Claude.ai). Als er al sprake is van een trend, dan is die dalend (zie onderstaande figuur).
Wat neerslag betreft – waarbij ik opnieuw uitga van RCP8.5, omdat dit het enige scenario is dat de zeer hoge opwarmingsniveaus bereikt waarover het IPCC paniek wil zaaien – beweert het IPCC inderdaad dat er uiteindelijk een toename zal zijn in de variabiliteit van jaar tot jaar. Bij lagere en realistischere emissietrajecten zal die verandering veel langer duren.
Ook hier moeten we de op modellen gebaseerde voorspelling toetsen aan gegevens uit de echte wereld. Feit is dat de gegevens van het meetstation in St. John’s, die van 1874 tot 2011 zijn bijgehouden, absoluut geen trend naar toegenomen variabiliteit in de zomerse neerslag laten zien. Als er al een trend in die periode is, dan is dat een neerwaartse trend in de zogenaamde “weersschommelingen” van de ene zomer naar de volgende (zie onderstaande figuur).
Let op de schommeling tussen 1967, de warmste en droogste zomer in deze reeks, en de daaropvolgende zomer, 1968, die de koudste was. Dit lijkt sterk op het patroon van 2025-2026 waarvan de CBC en hun klimatoloog beweerden dat het bewijs was van klimaatverandering.
Let wel, dit zijn gegevens van slechts één meetstation, maar het zou iedereen die beweert dat recente weerpatronen bewijs zijn van toenemende variabiliteit, tot nadenken moeten stemmen.
Noordelijk halfrond
In een groot deel van het noordelijk halfrond is een lichte toename van de gemiddelde jaarlijkse neerslag waargenomen, maar ook hier gaat het om een zeer milde trend. Toch citeert het CBC-artikel zelf een boer die zegt dat flinke neerslag in de zomer uitstekend is voor de kwaliteit van de pompoenen.
Alsof dit alles nog niet genoeg was, laten gegevens van de Canadese landbouwstatistiekdienst geen trend zien waarbij de pompoenoogsten in Newfoundland en Labrador afnemen als gevolg van klimaatverandering. De gegevens bestrijken slechts de periode van 2007 tot 2025, maar er zijn zeker geen aanwijzingen dat de pompoensector in de provincie in gevaar is. De productie kende in 2010 het laagste niveau, in 2013 het hoogste, en in elk van de drie meest recente jaren waarvoor gegevens beschikbaar zijn, werd herhaaldelijk het op één na hoogste niveau geëvenaard.
Evenzo blijkt uit gegevens van de Voedsel- en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties dat de Canadese productie van squash, pompoenen en kalebassen de afgelopen tien jaar vrij stabiel is gebleven, na een geleidelijke stijging sinds de jaren negentig (zie onderstaande figuur).
De gegevens geven Canadezen geen reden om te vrezen dat pompoenen in Newfoundland en Labrador, noch in Canada in het algemeen, en zeker niet wereldwijd, door klimaatverandering worden bedreigd. CBC had wat beter zijn huiswerk moeten doen en meer onderscheidingsvermogen moeten tonen bij het doen van uitspraken over klimaatverandering op de lange termijn op basis van twee jaar pompoenoogsten.
Dit artikel verscheen oorspronkelijk op climaterealism.com op 26 oktober 2026.
Linnea Lueken
Linnea Lueken is onderzoeker bij het Arthur B. Robinson Center on Climate and Environmental Policy. Tijdens haar stage bij het Heartland Institute in 2018 was zij medeauteur van een beleidsnota van het instituut getiteld ‘Debunking Four Persistent Myths About Hydraulic Fracturing’.
Wat u zojuist heeft gelezen, kon worden gepubliceerd dankzij onze donateurs.
Clintel publiceert dagelijks artikelen over klimaat, energie en wetenschap. Daarnaast vertalen wij internationale analyses in meerdere talen, maken wij video’s, publiceren wij rapporten en organiseren wij bijeenkomsten en lezingen.
Wij ontvangen geen overheidssubsidies en zijn volledig afhankelijk van de steun van onze donateurs. Dankzij uw bijdrage kunnen wij onafhankelijk onderzoek en een open debat over klimaat en energie blijven bevorderen.
Steunt u ons werk? Kies wat bij u past:
• Word Vriend van Clintel – vanaf €100 per jaar
• Word Trouwe Vriend van Clintel – via een fiscaal aantrekkelijke periodieke gift
• Doe een eenmalige donatie – iedere bijdrage helpt
Hartelijk dank voor uw steun.
meer nieuws
Geen bewijs dat extreme weersomstandigheden vaker voorkomen of heviger worden: (6) Bosbranden
In een reeks artikelen onderzoekt natuurkundige Ralph B. Alexander of extreme weersomstandigheden vaker voorkomen of heviger worden. In navolging van zijn vorige artikel over tornado’s, richt dit laatste deel zich op bosbranden.
Claim 50.000 hittedoden niet gebaseerd op feiten
Weer ging het in de media over hittedoden. Maar liefst 50.000 mensen zouden deze zomer in Europese steden aan de hitte bezweken zijn. De media namen het nieuws kritiekloos over. Een factcheck door Marcel Crok leert echter dat de onderzoekers überhaupt geen sterftecijfers gebruikten bij deze studie en dat aannames op aannames gestapeld werden.
Roger Pielke Jr.: “Ik zou de temperatuurdoelen schrappen”
De internationale gemeenschap, en vooral de EU, zou de temperatuurdoelstellingen van het Akkoord van Parijs, het beperken van de opwarming van de aarde tot ruim onder de 2 °C, moeten loslaten. Dat zegt onafhankelijk onderzoeker Roger Pielke Jr. in een interview met Clintel-directeur Marcel Crok. Dit zou de weg vrijmaken voor een meer pragmatische aanpak, waarbij economische welvaart niet lijdt onder het klimaatbeleid.
