Wie gaat de in Bakoe toegezegde 300 miljard betalen?
Die vraag kwam meerdere keren ter sprake tijdens de Clintel-lezing van Benny Peiser, directeur van de Global Warming Policy Foundation, eind november in Antropia. En hint, hint, Peiser, deels grappend, kwam uit bij Nederland. Want Amerika na Trump gaat niet betalen, China en India zijn volgens het klimaatverdrag van Rio uit 1992 nog altijd ‘ontwikkelingslanden’ en hoeven niet te betalen. Milei trok de Argentijnse delegatie terug uit Bakoe. Blijft over de EU en daarin zullen Duitsland en Nederland belangrijke betalers moeten zijn. Maar in Duitsland gaat het juist als gevolg van de Energiewende zeer slecht met de industrie en dus met de economie. Blijft dus over…Nederland.
Peiser gaat in zijn lezing dieper in op de Netto Nul agenda en hoe die uitpakt in Engeland en Europa. Zijn website netzerowatch.com wordt inmiddels goed gelezen in Engeland, ook door de media. De politieke consensus – dat wil zeggen dat partijen links en rechts van het politieke spectrum de klimaatagenda omarmden – is gebroken, aldus Peiser. Maar hoe lang nog voordat de stekker er daadwerkelijk uitgetrokken wordt?
Deze lezing is echt verplichte kost voor eenieder die wil begrijpen hoe het klimaatbeleid er momenteel in Europa en ook wereldwijd voor staat. De versie hieronder, tevens te bekijken op het Youtube-kanaal van Clintel, is voorzien van Nederlandse ondertiteling.
meer nieuws
Green New Scam: Trump spot, Europa betaalt
Terwijl de elite met hun privéjets naar Davos vloog, organiseerde het Amerikaanse Heartland Institute een World Prosperity Forum in Zürich. In de lezingen daar, onder andere van Marcel Crok, werd het immense contrast zichtbaar tussen het klimaatbeleid in Europa en de VS.
Ook Steven Koonin denkt dat de ergste klimaathysterie achter de rug is
In een recente ICSF/Clintel lezing betoogde professor Steven Koonin dat het mondiale klimaat- en energiebeleid zich op een kantelpunt bevindt. Na decennialange nadruk op snelle en verregaande emissiereductie ziet hij duidelijke tekenen van een verschuiving richting meer realisme en pragmatisme, ook in de klimaatberichtgeving. De economische, technologische en maatschappelijke realiteit is immers steeds moeilijker te negeren.
Hoe klimaatbeleid in het VK welvaart, industrie en gezinnen ondermijnt
Hoewel dit artikel het Verenigd Koninkrijk als voorbeeld gebruikt, zijn de inzichten evenzeer van toepassing op Nederland en de rest van de Europese Unie. Energie-analist Vijay Jayaraj laat zien hoe het Britse klimaatbeleid de elektriciteitsprijzen heeft opgedreven, de industrie heeft verzwakt en gezinnen in economische problemen heeft gebracht.






