Attributie van extreem weer onder vuur
In dit artikel kijkt Rob de Vos zeer kritisch naar de dubieuze praktijk van attributie van extreem weer aan klimaatverandering. Ook de op YouTube zeer populaire wetenschapscommunicator Sabine Hossenfelder lijkt op dit punt om: “Tot voor kort was ze nogal voorzichtig als het ging om het bekritiseren van klimaatwetenschappers, maar daar is nu verandering in gekomen.”
Rob de Vos
Datum: 3 november 2026
De internationale onderzoeksgroep World Weather Attribution (WWA), waarin ook het KNMI participeert, geeft een gids uit voor journalisten over hoe ze moeten schrijven over extreme weersverschijnselen en klimaatverandering. En niet alleen extreme weersverschijnselen maar ook extreme gebeurtenissen zoals bergstortingen en andere hellingprocessen worden binnen een paar dagen toegeschreven aan klimaatverandering. Dat was onder andere het geval bij de natuurramp in Nepal afgelopen jaar.
Die WWA is de organisatie die er de afgelopen jaren als de kippen bij is om elke extreme gebeurtenis toe te schrijven aan klimaatverandering. Er wordt geen normale reviewmethodiek toegepast waarbij de tekst van de paper wordt bekeken door onafhankelijke deskundigen, dat kost teveel tijd. Directe attributie (koppeling) van een extreme gebeurtenis aan klimaatverandering maakt bij de meeste mensen de meeste indruk. Dat de boodschap razendsnel verspreid wordt dankt de WWA aan de vele media en journalisten die het persbericht van de organisatie vaak klakkeloos overnemen en vele malen herhalen.
In 2025 schreef ik een artikel over die werkwijze van WWA. Daarin wordt een zeer lezenswaardige essay van de hand van prof. De Swart getiteld “Politici met een sigaret in hun oor” aangehaald:
“Vaak hetzelfde herhalen was een veel gebruikte tactiek van Goebbels en Hitler. Tegenwoordig gebeurt dat met de berichtgeving over klimaat (….) Veel van onze ideeën en overtuigingen zijn uiteindelijk het resultaat van overreding door reclame en propaganda. De media worden gevoed door een handjevol persbureaus, door lokale en nationale overheden en journalisten hebben meestal geen tijd, of missen de expertise, voor zelfstandig onderzoek.”
De Duitse fysicus Sabine Hossenfelder bekritiseert al langer de manier waarop wetenschappelijk onderzoek wordt gefinancierd. Ze vindt dat onderzoekers vaak worden beloond voor het binnenhalen van subsidies en het publiceren van artikelen, in plaats van voor het oplossen van belangrijke wetenschappelijke problemen. Haar Youtube-kanaal wordt door veel mensen gevolgd.
Tot voor kort was ze nogal voorzichtig als het ging om het bekritiseren van klimaatwetenschappers, maar daar is nu verandering in gekomen. Dat was naar aanleiding van een recent rapprt van de Nat. Ac. Of Sciences, getiteld “Attribution of Extreme Weather and Climate Events and Their Impacts (2026)”. Er waren al wat bekende klimaatsceptici over gevallen, en Sabine struikelde ook.
Het rapport toont een overzicht van de onderliggende gelddonaties t.b.v. dit rapport. Ik zie o.a. Bezos Earth Fund, Heising-Simons Foundation en Robert Litterman, alle activistische fondsen. Ik denk dat Sabine dat ook niet ontgaan is. Wie dat zeker ook gezien hebben is zijn de procureurs-generaal van 25 Republikeinse USA staten, die een onderzoek hebben geëist naar de gang van zaken bij de NAS vanwege het gebrek aan objectiviteit in het betreffende rapport. Wordt zeker vervolgd.
Dit artikel werd oorspronkelijk geplaatst op Klimaatgek, op 1 november 2026.
Rob de Vos
Rob de Vos is een onafhankelijke klimaatonderzoeker die schrijft op onder andere de website www.klimaatgek.nl waar hij redacteur van is. Als docent aardrijkskunde begon hij zich te storen aan de matige kwaliteit van de aangeboden leerstof over klimaat op de bovenbouw HAVO en VWO. Die ergernis mondde uiteindelijk uit in het opzetten van de website www.klimaatgek.nl, die in eerste instantie bedoeld was ter ondersteuning van zijn examenkandidaten. In een later stadium is dat uitgegroeid tot een meer algemene klimaatsite.
Hij was samen met Marcel Crok auteur van het kritische rapport (2018) over de KNMI-scenario’s en schreef mee aan het rapport ‘Het Raadsel van de Verdwenen Hittegolven’ (2019). Hij was co-auteur van een drietal wetenschappelijke publicaties, namelijk over de temperatuurhomogenisatie van De Bilt (2021), de homogenisatie van de Europese temperatuurdata (GHCN) (2022) en recentelijk over de zeespiegelstijging (2025).
Wat u zojuist heeft gelezen, kon worden gepubliceerd dankzij onze donateurs.
Clintel publiceert dagelijks artikelen over klimaat, energie en wetenschap. Daarnaast vertalen wij internationale analyses in meerdere talen, maken wij video’s, publiceren wij rapporten en organiseren wij bijeenkomsten en lezingen.
Wij ontvangen geen overheidssubsidies en zijn volledig afhankelijk van de steun van onze donateurs. Dankzij uw bijdrage kunnen wij onafhankelijk onderzoek en een open debat over klimaat en energie blijven bevorderen.
Steunt u ons werk? Kies wat bij u past:
• Word Vriend van Clintel – vanaf €100 per jaar
• Word Trouwe Vriend van Clintel – via een fiscaal aantrekkelijke periodieke gift
• Doe een eenmalige donatie – iedere bijdrage helpt
Hartelijk dank voor uw steun.
meer nieuws
Visleven bloeide toen CO2 vijf keer zo hoog was en de aarde 5–8 °C warmer
Uit nieuw onderzoek blijkt dat het leven in de oceanen floreerde bij een extreem hoge CO2-concentratie en zeer warm water, aldus Jo Nova. Dit staat haaks op het rampscenario dat het IPCC probeert te verkopen.
Een misrekening van 2,8 biljoen dollar in het Stern-rapport
Precies twintig jaar geleden voorspelde het invloedrijke Stern-rapport (The Stern Review) snel stijgende schade door natuurrampen. Dat is niet uitgekomen, toont Roger Pielke Jr. aan.
Roger Pielke Jr.: Hoe RCP8.5 de nachtmerrie in het klimaatbeleid werd
In zijn tweede lezing voor Clintel op 11 oktober legde Roger Pielke Jr. uit hoe een extreem emissiescenario, dat oorspronkelijk was bedacht om een mogelijke toekomst te verkennen, uitgroeide tot een dominante aanname in het klimaatonderzoek en -beleid.
