Duitse gascrisis escaleert: voorraden midden in de winter vrijwel leeg
Duitsland stevent af op een ernstige gascrisis nu de gasvoorraden midden in de winter snel slinken en sommige opslaglocaties vrijwel leeg zijn. Voor huishoudens is de levering voorlopig nog gegarandeerd, maar de risico’s voor de industrie nemen toe, terwijl de overheid zich grotendeels in stilzwijgen hult.
Symbolische afbeelding gegenereerd door ChatGPT
P. Gosselin
Datum: 1 februari 2026
De Duitse energietransitie richting ‘groene’ energie lijkt uit te draaien op een nachtmerrie. Het is hartje winter en nu al is de eerste gasopslag voor verwarmingsdoeleinden in Duitsland vrijwel leeg: nog slechts 6% gevuld. Wil het land een energiecrisis — en zelfs het uitroepen van de noodtoestand — vermijden, dan lijkt een uitzonderlijk zachte februari inmiddels bittere noodzaak.
Voor particuliere huishoudens is er op dit moment nog geen direct gevaar: hun gasvoorziening is gegarandeerd. De echte risico’s liggen bij de industrie. Zakken de voorraden verder weg, dan dreigt sluiting van energie-intensieve bedrijven — een klap die de toch al kwakkelende Duitse economie zwaar zou treffen.
Gasvoorraden in Beieren op kritiek niveau
Nergens is de situatie zo nijpend als in de zuidelijke deelstaat Beieren. Volgens berichtgeving van Apollo News zijn de gasopslagen daar zorgwekkend laag en blijven ze ver onder de wettelijk vereiste niveaus.
De federale overheid schrijft voor dat de Beierse gasopslagen — vanwege hun strategische belang voor Zuid-Duitsland — per 1 februari voor minimaal 40% gevuld moeten zijn. In werkelijkheid bedraagt het gemiddelde vulniveau in Beieren momenteel slechts 25%.
Nog maar 6% gevuld: feitelijk leeg
Bijzonder zorgwekkend is de situatie bij de opslaglocatie Wolfersberg, die met minder dan 6% praktisch leeg is. Ook andere locaties, zoals Inzenham-West (minder dan 19%) en de grootste Beierse opslag Breitbrunn (ongeveer 20%), blijven ver achter bij de doelstellingen.
Landelijk niveau onder kritieke grens
Ook op nationaal niveau ziet het er niet rooskleurig uit. De totale gasvoorraad in Duitsland is inmiddels onder de 38% gezakt. Volgens het Duitse Noodplan Aardgas worden niveaus onder de 40% officieel als ‘kritiek’ aangemerkt. Toch blijven zowel de Duitse regering als veel media opvallend stil, wat juist speculatie en complottheorieën in de hand werkt. Er gaan zelfs berichten dat de overheid is gestopt met het actualiseren van de opslagcijfers.
Industriegebieden dreigen stil te vallen
Aangezien de grootste gasopslagen van Duitsland zich in het noorden bevinden (Nedersaksen en Noordrijn-Westfalen), zijn de opslaglocaties in Opper-Beieren — goed voor ongeveer een achtste van de totale capaciteit — cruciaal voor de bevoorrading van de industriële kerngebieden in Zuid-Duitsland.
Ter vergelijking: in buurland Oostenrijk liggen de gasvoorraden met ongeveer 50% nog aanzienlijk hoger.
Dit artikel verscheen eerder op notrickszone.com.
(Vertaald voor Clintel Foundation door Tom van Leeuwen.)
meer nieuws
Klimaatideologie versus vrijheid: de les van Havel, Klaus en Carney
In dit opiniestuk onderzoekt Michelle Stirling de spanning tussen klimaatbeleid en vrijheid, aan de hand van de tegengestelde posities van Mark Carney en Donald Trump, en de ideeën van Václav Havel en Václav Klaus.
Verdwenen hittegolven terug: KNMI en media faalden jarenlang
Het KNMI publiceerde deze week nieuwe temperatuurcorrecties voor De Bilt. Het gaat om correcties van oude metingen van voor 1950. Door eerdere correcties waren veel tropische dagen en hittegolven in die periode uit de boeken geschrapt. Een groep critici, waaronder Marcel Crok, hebben de correcties jarenlang inhoudelijk bekritiseerd. Zij krijgen nu gelijk. Crok blikt in dit artikel terug op deze lange battle en op de rol die het KNMI en de media speelden.
De energietransitie blijkt statistisch mooier dan ze is
In dit artikel toont energie-expert Samuel Furfari aan waarom de energietransitie statistisch mooier wordt voorgesteld dan ze is. Recente veranderingen in de primaire energiestatistieken maken duidelijk dat de bijdrage van hernieuwbare energie jarenlang structureel werd overschat in veelgebruikte internationale data. Deze methodologische verschuiving verandert fundamenteel hoe de energietransitie wordt begrepen, gecommuniceerd en politiek geïnterpreteerd.
