“Extra windmolens zijn niet nodig en schaden vooral de Noordzee”
Meer windmolens op de Noordzee leveren volgens Maarten van Andel weinig op: door overschotten en netcongestie draaien ze vaak niet; ze dragen maar ongeveer 3% bij aan onze totale energievoorziening. Ook steeds meer prominenten hebben twijfels bij het nut van windturbines. Daaronder niet Sophie Hermans.
Maarten van Andel – Achtergrond windturbines op zee (Canva)
Redactie Clintel
Datum: 26 januari 2026
Op 26 januari begon de derde Internationale Noordzee Top in Hamburg. Tien landen rondom de Noordzee praten daar over een versnelde afbouw van fossiele import-afhankelijkheid. De bouw van steeds meer zeewindmolens zou daarbij essentieel zijn. Publicist Maarten van Andel heeft ter voorbereiding naar eigen zeggen uren en dagen gestudeerd en gerekend om het vermeende belang van zeewindmolens te verifiëren, maar dat is hem niet gelukt, zo schrijft hij in een bijdrage op LinkedIn. Van Andel was directeur Toegepaste Natuurwetenschappen van Fontys Hogescholen en werkte als ingenieur en manager voor internationale energie- en duurzaamheidsprojecten. Tevens is hij auteur van onder meer de Nieuwe Kieswijzer Klimaat.
“Naarmate we meer windmolens plaatsen daalt de benutting ervan, omdat ze vanwege toenemende stroomoverschotten steeds vaker moeten worden stilgezet”, legt Van Andel uit. “In de periode 2017-2024 daalde de benutting (de zogeheten capaciteitsfactor) van zeewindmolens van 44 naar 37 procent, terwijl het internationale beleid dat in Hamburg wordt besproken, uitgaat van een theoretische 50 procent (zie ook hier, red.).”
“Goed nieuws voor de Noordzee”
“Op winderige dagen kunnen Nederlandse windmolens op land en zee met 12 gigawatt opgesteld vermogen nu al bijna volledig voorzien in het gemiddelde landelijke elektriciteitsverbruik van 13,6 gigawatt”, vervolgt Van Andel. “Dat betekent dat windmolens bij veel wind deels moeten worden stilgezet, want zonneparken, biomassa-, aardgas-, steenkool- en kerncentrales kunnen niet allemaal op basis van het dagelijkse weer worden af- en opgeschakeld. De huidige windmolens worden daardoor nu al zwaar onderbenut, met name zeewindmolens. Die onderbenutting wordt erger naarmate er meer windmolens en zonnepanelen komen, en naarmate er meer netcongestie is waardoor windstroom niet altijd het net op kan.”
“Toenemende onderbenutting leidt onvermijdelijk tot toenemende stroomprijzen. In 2024 wekten zeewindmolens 13 procent van ons elektriciteitsverbruik op. Elektriciteit vertegenwoordigt 24 procent van ons totale energieverbruik, dus zeewindmolens wekten 13 procent van 24 procent = 3 procent van ons totale energieverbruik op. Zelfs bij dit kleine aandeel treedt al ernstige onderbenutting en netcongestie op. Mijn conclusie is dat zeewindmolens niet essentieel zijn en niet significant kunnen bijdragen aan een versnelde afbouw van fossiele importafhankelijkheid. Voor ons grootste natuurgebied de Noordzee is dat goed nieuws!”
Sophie Hermans
Clintel waarschuwt, net als Van Andel, al sinds haar oprichting voor de nadelen en beperkingen van windturbines, waaronder ook de gezondheidsgevaren van windturbines op het land (zie onder meer de publicaties Het Windmolendrama en Windhandel).
En gelukkig staat Clintel bepaald niet meer alleen in haar kritiek. Diverse prominenten spraken de afgelopen tijd uit dat windenergie het probleem is en niet de oplossing. Zo geeft de CEO van BlackRock, Larry Fink, nu toe dat het gekkigheid is om een fulltime economie te baseren op parttime stroom:
Even BlackRock CEO Larry Fink now admits that “transitioning” to solar and wind will cause a global power shortage—after spending years pressuring companies to do exactly that.
The “transition” he advanced has already sabotaged our power supply and raised our electricity bills. pic.twitter.com/wggLJ78xzP
— Alex Epstein (@AlexEpstein) January 18, 2026
In Den Haag heeft men dit helaas nog niet door, want Sophie Hermans blijft windparken op zee subsidiëren. Sophie en veel EU-collega’s blijven doof en blind voor deze realiteit en zij wil gewoon weer 2,5 tot 4 miljard euro aan subsidie verlenen:
Wie stopt Sophie, die onze portemonnee nog verder wil leegtrekken voor nog meer nutteloze wind op zee? Diverse prominenten, waaronder Larry Fink van Blackrock, spraken de afgelopen tijd uit dat windenergie het probleem is en niet de oplossing. Meer windmolens op de Noordzee… pic.twitter.com/bwP1IhJdHb
— CLINTEL.NL (@ClintelNED) January 26, 2026
De feiten negeren is geen strategie
Meer windmolens op zee betekenen niet meer betrouwbare energie, maar meer verspilling, hogere kosten en grotere schade aan natuur en economie. Het is tijd dat beleid zich weer baseert op feiten in plaats van wensdenken.
meer nieuws
De EU en het VK lijken steeds meer op de Sovjet-Unie in haar nadagen
Het ancien régime van West-Europa zal niet lang meer standhouden. Populistisch-conservatieve partijen hebben de afgelopen jaren overal op het continent terrein gewonnen, juist omdat de dagelijkse realiteit van de meerderheid haaks staat op de doctrine van de elite. Maar zolang de kiezers niet afdwingen dat er weer economisch gezond verstand, een rationeel energiebeleid en nationale soevereiniteit komen, zullen West-Europa en Groot-Brittannië hun koers in Sovjetstijl voortzetten.
Misbruik van de wetenschap: het toeschrijven van extreem weer aan klimaatverandering
Zowel de reguliere media als overheidsrapporten hebben zich vastgeklampt aan de ‘toeschrijving’ van extreme weersomstandigheden aan klimaatverandering, om het alarmisme aan te wakkeren. Maar dergelijke onderzoeken vertonen ernstige tekortkomingen, met fouten op zowel wetenschappelijk als interpretatief vlak, en zijn eerder om juridische en politieke dan om wetenschappelijke redenen opgesteld, aldus Ralph Alexander.
Europees energiebeleid: versnellen richting de muur
Wat doe je als je merkt dat je de verkeerde kant op rijdt? In Europa is het antwoord simpel: harder gas geven. De energietransitie moet sneller, ambitieuzer, radicaler. Maar ondertussen stapelen de problemen zich op. Evert Doornhof van Clintel vat de belangrijkste feiten nog eens puntsgewijs samen en vraagt zich bijna wanhopig af: waarom trapt er niemand op de rem?
