“Nederlandse ingenieur ontmaskert alarmisme rond zeespiegelstijging”
Ingenieur Evert Jesse concludeert dat satellietmetingen van de hoogte van de wereldwijde zeespiegel een structurele afwijking bevatten. Dat zou betekenen dat die stijging minder snel verloopt dan wordt gesteld. Hij lichtte dit onlangs toe bij LightHouse TV.
Evert Jesse in gesprek met Flavio Pasquino. (Bron: LightHouse TV)
Clintel Foundation
Datum: 23 april 2026
“Iedereen moet zich zorgen maken, want de zeespiegel stijgt dramatisch en zal tegen het einde van deze eeuw 1 tot 2 meter hoger liggen dan nu.” Dit soort uitspraken is gebaseerd op de uitkomsten van IPCC-klimaatmodellen. Volgens de Nederlandse ingenieur Evert Jesse, geven directe metingen via getijdestations aan de kust echter een ander beeld. Hij licht dit toe in onderstaand gesprek met Flavio Pasquino van LightHouse TV.
Jesse stelt dat de zeespiegel sinds het midden van de 19e eeuw met ongeveer 1 à 2 millimeter per jaar stijgt, en dat dit tempo tot op de dag van vandaag grotendeels constant is gebleven. Sinds 1992 worden ook satellietmetingen gebruikt, die een snellere stijging laten zien. Hoewel deze toename nog ver verwijderd is van de genoemde 1 tot 2 meter, zou zij wel wijzen op een mogelijke versnelling. Tegelijkertijd zouden metingen van getijdestations volgens hem onderbelicht zijn geraakt.
Evert Jesse deed zelf onderzoek en concludeert dat de satellietmetingen een structurele afwijking bevatten, terwijl de getijdemetingen een betrouwbaarder beeld geven. De structurele afwijking heeft te maken met de manier waarop satellieten omgaan met de aanwezigheid van schepen op de oceaan. Dat zou betekenen dat de zeespiegelstijging minder snel verloopt dan vaak wordt gesteld en mogelijk niet direct kan worden toegeschreven aan menselijke CO2-uitstoot. De volgende stap van Jesse is om zijn bevindingen in een peer-reviewed tijdschrift te publiceren.
Als de zeespiegelstijging niet (volledig) aan menselijke invloed toe te schrijven is, wat zegt dat dan over de bredere discussie rond klimaatverandering? Deze en andere vragen worden in dit interview besproken op een toepasselijke locatie: Aan de Waterkant.
meer nieuws
Van wetenschap naar sciëntisme: de crisis van de moderne wetenschap
In dit essay over de crisis van de moderne wetenschap betoogt Apostolos Efthymiadis dat de hedendaagse wetenschappelijke cultuur is afgedreven van haar filosofische fundamenten en steeds meer is gaan steunen op dogmatisch denken en autoriteit. Vanuit de epistemologie van Aristoteles bekritiseert hij sciëntisme — het idee dat wetenschap tot onbetwistbaar gezag wordt verheven en wordt ingezet om politieke en maatschappelijke beslissingen af te rechtvaardigen —, politisering en consensusdenken, en pleit hij voor herstel van intellectuele scherpte en wetenschappelijke bescheidenheid.
Net-zerowaanzin: hoe Zuid-Korea zijn eigen energiecrisis organiseert
In deze analyse betoogt Vijay Jayaraj dat het net-zerobeleid van Zuid-Korea de energiezekerheid ondermijnt, de industriële stabiliteit bedreigt en het land blootstelt aan langdurige economische achteruitgang.
Aanval op methaanuitstoot door vee is gebaseerd op gebrekkige wetenschap
In deze analyse zet Ralph B. Alexander vraagtekens bij de wetenschap achter methaanuitstoot door vee. Hij betoogt dat boeren onterecht tot zondebok zijn gemaakt, op basis van ondeugdelijke aannames en misleidende meetmethoden.
