“Nederlandse ingenieur ontmaskert alarmisme rond zeespiegelstijging”
Ingenieur Evert Jesse concludeert dat satellietmetingen van de hoogte van de wereldwijde zeespiegel een structurele afwijking bevatten. Dat zou betekenen dat die stijging minder snel verloopt dan wordt gesteld. Hij lichtte dit onlangs toe bij LightHouse TV.
“Iedereen moet zich zorgen maken, want de zeespiegel stijgt dramatisch en zal tegen het einde van deze eeuw 1 tot 2 meter hoger liggen dan nu.” Dit soort uitspraken is gebaseerd op de uitkomsten van IPCC-klimaatmodellen. Volgens de Nederlandse ingenieur Evert Jesse, geven directe metingen via getijdestations aan de kust echter een ander beeld. Hij licht dit toe in onderstaand gesprek met Flavio Pasquino van LightHouse TV.
Jesse stelt dat de zeespiegel sinds het midden van de 19e eeuw met ongeveer 1 à 2 millimeter per jaar stijgt, en dat dit tempo tot op de dag van vandaag grotendeels constant is gebleven. Sinds 1992 worden ook satellietmetingen gebruikt, die een snellere stijging laten zien. Hoewel deze toename nog ver verwijderd is van de genoemde 1 tot 2 meter, zou zij wel wijzen op een mogelijke versnelling. Tegelijkertijd zouden metingen van getijdestations volgens hem onderbelicht zijn geraakt.
Evert Jesse deed zelf onderzoek en concludeert dat de satellietmetingen een structurele afwijking bevatten, terwijl de getijdemetingen een betrouwbaarder beeld geven. De structurele afwijking heeft te maken met de manier waarop satellieten omgaan met de aanwezigheid van schepen op de oceaan. Dat zou betekenen dat de zeespiegelstijging minder snel verloopt dan vaak wordt gesteld en mogelijk niet direct kan worden toegeschreven aan menselijke CO2-uitstoot. De volgende stap van Jesse is om zijn bevindingen in een peer-reviewed tijdschrift te publiceren.
Als de zeespiegelstijging niet (volledig) aan menselijke invloed toe te schrijven is, wat zegt dat dan over de bredere discussie rond klimaatverandering? Deze en andere vragen worden in dit interview besproken op een toepasselijke locatie: Aan de Waterkant.
meer nieuws
Het is de zon, sukkel!
Een nieuw rapport van de Wereld Meteorologische Organisatie leidde vorige week opnieuw tot apocalyptische koppen in de kranten. Onbedoeld, schrijft Marcel Crok, zet het rapport echter de deur open naar de belangrijkste factor in ons klimaat, de zon.
‘Hernieuwbare energie’ is niet hernieuwbaar
Terwijl politici en media oproepen om de energietransitie te versnellen vanwege de huidige energiecrisis en geopolitieke spanningen, plaatst Roger Pielke Jr. kanttekeningen bij het dominante verhaal over ‘hernieuwbare energie’. De basis van wind-, zonne-energie en batterijen is namelijk fossiele brandstoffen. Volgens Pielke blijven deze technologieën sterk afhankelijk van fossiele energie en zware industrie — een inzicht dat van belang is voor het debat over realistisch energiebeleid.
Er ligt een enorme hoeveelheid energie in de Nederlandse ondergrond
We moeten zorgen voor voldoende betaalbare energie in allerlei vormen, vindt Rob de Vos. Dit kan onder meer door reactivatie van het Groninger aardgasveld. In Vlaanderen is men serieus aan het kijken of sommige recent gesloten mijnen niet heropend kunnen worden met behulp van nieuwe schachten. In Nederland is schachtbouw mogelijk in Zuid-Limburg, maar ook op de Peelhorst en in het Meinweggebied. Waarom niet eigenlijk?






