“Nederlandse ingenieur ontmaskert alarmisme rond zeespiegelstijging”
Ingenieur Evert Jesse concludeert dat satellietmetingen van de hoogte van de wereldwijde zeespiegel een structurele afwijking bevatten. Dat zou betekenen dat die stijging minder snel verloopt dan wordt gesteld. Hij lichtte dit onlangs toe bij LightHouse TV.
Evert Jesse in gesprek met Flavio Pasquino. (Bron: LightHouse TV)
Clintel Foundation
Datum: 23 april 2026
“Iedereen moet zich zorgen maken, want de zeespiegel stijgt dramatisch en zal tegen het einde van deze eeuw 1 tot 2 meter hoger liggen dan nu.” Dit soort uitspraken is gebaseerd op de uitkomsten van IPCC-klimaatmodellen. Volgens de Nederlandse ingenieur Evert Jesse, geven directe metingen via getijdestations aan de kust echter een ander beeld. Hij licht dit toe in onderstaand gesprek met Flavio Pasquino van LightHouse TV.
Jesse stelt dat de zeespiegel sinds het midden van de 19e eeuw met ongeveer 1 à 2 millimeter per jaar stijgt, en dat dit tempo tot op de dag van vandaag grotendeels constant is gebleven. Sinds 1992 worden ook satellietmetingen gebruikt, die een snellere stijging laten zien. Hoewel deze toename nog ver verwijderd is van de genoemde 1 tot 2 meter, zou zij wel wijzen op een mogelijke versnelling. Tegelijkertijd zouden metingen van getijdestations volgens hem onderbelicht zijn geraakt.
Evert Jesse deed zelf onderzoek en concludeert dat de satellietmetingen een structurele afwijking bevatten, terwijl de getijdemetingen een betrouwbaarder beeld geven. De structurele afwijking heeft te maken met de manier waarop satellieten omgaan met de aanwezigheid van schepen op de oceaan. Dat zou betekenen dat de zeespiegelstijging minder snel verloopt dan vaak wordt gesteld en mogelijk niet direct kan worden toegeschreven aan menselijke CO2-uitstoot. De volgende stap van Jesse is om zijn bevindingen in een peer-reviewed tijdschrift te publiceren.
Als de zeespiegelstijging niet (volledig) aan menselijke invloed toe te schrijven is, wat zegt dat dan over de bredere discussie rond klimaatverandering? Deze en andere vragen worden in dit interview besproken op een toepasselijke locatie: Aan de Waterkant.
meer nieuws
Hoeveel slapeloze burgers zijn meer windturbines waard?
Met de 2H-norm – een afstand van tweemaal de tiphoogte van een windturbine – kiest het kabinet voor de minimale variant die verdere bouw mogelijk houdt, zonder dat is aangetoond dat omwonenden daarmee afdoende worden beschermd. Intussen worden windparken afgeschakeld wegens stroomoverschotten en netcongestie. Waarom dan burgers blootstellen aan onbekende gezondheidsrisico’s om nog meer windturbines te kunnen bouwen?
Wat was de werkelijke oorzaak van de ramp in Nepal?
Iedereen heeft het over klimaatverandering, maar de daadwerkelijke oorzaken van de ramp in Nepal liggen elders, stelt Roger Pielke Jr. Blootstelling en kwetsbaarheid van mensen zijn bijna altijd de factoren waarop we op zeer korte termijn het meest effectief invloed kunnen uitoefenen.
Nederland betaalt aan de klimaattransitie; Brussel herverdeelt de miljarden
Nederlanders betalen op steeds meer manieren voor energiegebruik en CO2-uitstoot. Soms is die rekening zichtbaar, zoals bij de energiebelasting; andere kosten zitten verwerkt in de prijs van producten en diensten. Tegelijkertijd wordt een deel van de opbrengsten van het klimaatbeleid herverdeeld naar zwakkere EU-landen. Daniël de Liever legt uit hoe dat systeem werkt.
