Door verslag te doen van de sensationele beweringen van UNICEF, sluit de Vaticaanse krant L’Osservatore Romano zich aan bij de bangmakerij van klimaatalarmisten, wier geloofwaardigheid te lijden heeft onder een gebrek aan wetenschappelijke feiten.

Op basis van UNICEF’s The Children’s Climate Risk Report 2026 beweert het artikel op de voorpagina van 16 juni, getiteld Emergenze climatiche: Il cielo sopra i bam, dat de helft van de kinderen wereldwijd “dagelijks wordt bedreigd” door “extreme klimaatgebeurtenissen”. Het artikel noemt de vermindering van de uitstoot van broeikasgassen als manier om “klimaatrisico’s” te beperken. Het rapport van UNICEF dringt ook aan op het geleidelijk afbouwen van fossiele brandstoffen ten gunste van “hernieuwbare” energie.

Maar worden kinderen, of wie dan ook, werkelijk bedreigd door een klimaatcrisis? Laten we eens kijken wat de waarnemingen zeggen.

EM-DAT

De EM-DAT-database van het Centre for Research on the Epidemiology of Disasters van de Universiteit van Leuven bevestigt dat natuurrampen vanaf ongeveer 2000 niet vaker zijn gaan voorkomen. Vóór die tijd was het systeem voor rampenrapportage nog in ontwikkeling. Dat betekent dat een stijging van het gerapporteerde aantal rampen in de 20e eeuw eerder het gevolg is van betere rapportage door meer meetstations dan van een toename in de frequentie van rampen.

Zo is het wereldwijde percentage van het landoppervlak dat door droogte wordt getroffen sinds 1950 gedaald. In de Verenigde Staten bereikten hittegolven hun hoogtepunt in de jaren 1930, en daalden de ernst en frequentie van bosbranden aanzienlijk tussen 1926 en 2025. Het jaarlijks door bosbranden verwoeste gebied is sinds de piek in 1930 met ongeveer 90% afgenomen.

Volgens wereldwijde gegevens die zijn verzameld door dr. Ryan N. Maue, worden tropische cyclonen, tropische stormen en orkanen niet heviger of frequenter. Sinds de jaren twintig is het aantal sterfgevallen per decennium door natuurrampen tegen de jaren 2010 met meer dan 90% gedaald.

Aangezien de ernst en frequentie van natuurrampen niet toenemen en het aantal sterfgevallen door rampen drastisch is gedaald, is er simpelweg geen grond voor het sensatiezuchtige bericht van de Vaticaanse krant.

Hoewel de concentraties van diverse broeikasgassen in de atmosfeer de afgelopen decennia zijn toegenomen, waaronder kooldioxide (CO2), methaan en stikstofoxide, kunnen deze gassen niet verantwoordelijk worden gehouden voor het veroorzaken van “klimaatnoodsituaties”, aangezien die er om te beginnen niet zijn.

Sterker nog, als een essentieel gas voor het leven, bevordert CO2 de plantengroei juist naarmate de concentratie ervan in de atmosfeer toeneemt. Planten worden groter, produceren meer voedsel en gaan efficiënter om met water, waardoor ze beter bestand zijn tegen droogte. NASA heeft bevestigd dat de aarde al decennia lang groener wordt, waarbij hogere CO2-niveaus verantwoordelijk zijn voor 70% van de nieuwe groei.

Gezien deze voordelen is het onverstandig om te proberen de kooldioxide-concentraties te verlagen. Er is juist meer nodig.

Het is ook ironisch dat extreme hitte is opgenomen onder de “extreme klimaatgebeurtenissen”, gezien het feit dat kou in de periode 2000–2019 meer dan negen keer zoveel mensen het leven kostte dan hitte.

Ironisch

Misschien nog wel ironischer is de oproep van UNICEF tot “een rechtvaardige overgang naar hernieuwbare energie”. Terwijl de organisatie beweert te strijden voor de rechten van kinderen, wordt er bij de winning van de metalen die nodig zijn voor de productie van elektrische voertuigen (EV’s), gebruikgemaakt van kinderarbeid.

Alsof dat nog niet erg genoeg is, heeft de winning van de metalen die nodig zijn voor wind- en zonne-energiesystemen en EV’s geleid tot milieubeschadiging: wilde dieren zijn gedood door de werking van wind- en zonne-installaties; het falen van deze buitengewoon onbetrouwbare energiesystemen in tijden van grote vraag naar elektriciteit heeft geleid tot menselijke slachtoffers; en er zijn giftige chemicaliën vrijgekomen door exploderende batterij-opslagcentrales, die waren gebouwd voor “hernieuwbare” systemen, en door zonnepanelen die door stormen zijn beschadigd.

De krant van het Vaticaan neemt in haar redactionele missie de ‘ontmoeting tussen geloof en rede’ op, maar besmeurt deze ‘ontmoeting’ met irrationele overdrijvingen.

Hugh Owen, directeur van het Kolbe Center for the Study of Creation, zei dat religie en wetenschap ‘alleen met elkaar in conflict zijn wanneer er valse informatie van de kant van de wetenschap, of van de kant van de religie, of van beide, in het spel komt’. Helaas heeft L’Osservatore Romano onjuiste informatie vanuit de wetenschap in zijn redactionele inhoud opgenomen.