Geen dalende trend in zee-ijs vanaf 2007
Een ijzingwekkende analyse van Rob de Vos
Clintel Foundation
Datum: 11 oktober 2024
Lezers weten dat ik rond deze tijd altijd een overzicht geeft van het minimum oppervlak aan zee-ijs op de Noordpool. Samen met de zeespiegelstijging behoort het minimum oppervlak zee-ijs (drijfijs) op de Noordpool tot de heilige graal van klimaatalarmisten. De seizoenschommelingen op de Noordpool zorgen ervoor dat rond maart het maximum oppervlak aan zee-ijs bereikt wordt en rond september het minimum oppervlak. Het kaartje hieronder geeft de situatie weer voor september 2024.
De volgende grafiek toont het verloop van de jaarlijkse minimum sea ice extent van 1979 t/m 2024. Die jaarlijkse gegevens zijn op basis van de 2-dagelijkse (tot 20 augustus 1987) en dagelijkse data (van 20 augustus 1987 tot heden) afkomstig van NOAA/NSIDC.
Duidelijk is de afname te zien van begin jaren ’80 tot 2007. Vanaf 2007 is er geen sprake meer van een trend. Het kleinste zee-ijs oppervlak werd in 2012 gemeten.
Dit artikel werd eerder gepubliceerd op klimaatgek.nl.
meer nieuws
BlackRock-CEO keert zich af van klimaatillusie en richt zich op belangen van de investeerders
BlackRock-CEO Larry Fink heeft zich publiekelijk gewend tot wat hij ‘energiepragmatisme’ noemt, en erkent dat de samenleving nu vraagt om een evenwichtige aanpak om in de energiebehoefte te voorzien, in plaats van vast te houden aan rigide klimaatagenda’s. Dit zou een cruciaal moment kunnen zijn voor het mondiale energiebeleid, nu een van ’s werelds machtigste financiële spelers afstand neemt van decennia van slecht doordachte ‘groene’ mandaten.
De eerste hittegolf van het jaar… en hetzelfde oude verhaal
Maartse hittegolven – hoe langetermijn-temperatuurreeksen het gangbare klimaatverhaal ter discussie stellen.
Oud-directeur NatLab haalt heilige klimaathuisjes omver
Ad Huijser is oud-directeur van het beroemde NatLab in Eindhoven. Hij heeft zich de laatste jaren intensief bezig gehouden met het onderwerp klimaatverandering en toont vanwege zijn achtergrond als fysicus vaak een ‘frisse’ blik op de problematiek (zie ook dit essay: De Klimaatillusie, uit onze webshop). Dat hij daarbij af en toe heilige huisjes omver haalt, is logisch en soms noodzakelijk, stelt Rob de Vos naar aanleiding van een recente discussie.
