Geen dalende trend in zee-ijs vanaf 2007
Een ijzingwekkende analyse van Rob de Vos
Lezers weten dat ik rond deze tijd altijd een overzicht geeft van het minimum oppervlak aan zee-ijs op de Noordpool. Samen met de zeespiegelstijging behoort het minimum oppervlak zee-ijs (drijfijs) op de Noordpool tot de heilige graal van klimaatalarmisten. De seizoenschommelingen op de Noordpool zorgen ervoor dat rond maart het maximum oppervlak aan zee-ijs bereikt wordt en rond september het minimum oppervlak. Het kaartje hieronder geeft de situatie weer voor september 2024.
De volgende grafiek toont het verloop van de jaarlijkse minimum sea ice extent van 1979 t/m 2024. Die jaarlijkse gegevens zijn op basis van de 2-dagelijkse (tot 20 augustus 1987) en dagelijkse data (van 20 augustus 1987 tot heden) afkomstig van NOAA/NSIDC.
Duidelijk is de afname te zien van begin jaren ’80 tot 2007. Vanaf 2007 is er geen sprake meer van een trend. Het kleinste zee-ijs oppervlak werd in 2012 gemeten.
Dit artikel werd eerder gepubliceerd op klimaatgek.nl.
meer nieuws
Javier Vinós over de Hunga Tonga-uitbarsting en de uitzonderlijke klimaatgevolgen
Tijdens een recente ICSF/Clintel-lezing stelde dr. Javier Vinós dat de uitbarsting van Hunga Tonga (15 januari 2022) de belangrijkste oorzaak was van de uitzonderlijke mondiale klimaatafwijkingen in 2023-2024. Volgens hem betreft het de eerste meerjarige wereldwijde klimaatgebeurtenis in circa 80 jaar, waarvan de oorzaken verkeerd worden geduid.
Ook vrouwen trekken nu van leer tegen de klimaatagenda
In de klimaatdiscussie zijn het vooral oudere, vaak gepensioneerde mannelijke wetenschappers die de strijd aangaan tegen het heersende paradigma. Vrouwelijke sceptici zie je maar heel weinig. Toch komt daar de laatste tijd verandering in. Zowel in de wetenschap als de media trekken vrouwen steeds vaker hun mond open tegen wat zij zien als een angstaanjagende en maatschappij-ontwrichtende agenda. Een goede ontwikkeling.
Rechter wijst klimaatdogma af en begint integriteit te herstellen
In een belangrijke stap richting wetenschappelijke verantwoording heeft een Amerikaanse federale rechter een controversieel hoofdstuk over klimaatverandering uit een belangrijk juridisch referentieboek verwijderd. De beslissing daagt de dominantie van het modelgebaseerde klimaatnarratief in de rechtbanken uit en legt opnieuw de nadruk op empirisch bewijs en institutionele integriteit.








