IEA geeft toe dat fossiele brandstoffen keihard nodig blijven

Jarenlang waarschuwden verstandige mensen buiten de klimaatwereld dat een toekomst zonder fossiele brandstoffen fysiek onmogelijk was. Als energiebronnen en grondstoffen vormen olie, aardgas en steenkool de basis van de moderne beschaving. Bijna elk product – of het nu gaat om kunstmest die voedsel voor miljarden mensen mogelijk maakt of plastic voor medische apparatuur, smartphones en duizenden andere artikelen – is op de een of andere manier afhankelijk van koolwaterstoffen.

Toch verkochten groene activisten de fantasie van een ‘koolstofarme’ wereld als onvermijdelijk. Naar verluidt stond ons peak oil te wachten – het punt waarop de productie van waarschijnlijk het nuttigste product op aarde, aan een onomkeerbare daling begint.

De klimaatbeweging functioneerde als een heidense religie en strafte afwijkende meningen af, smoorde het debat en dwong conformiteit af. Overheden, bedrijven en media herhaalden gedachteloos de mantra van ‘netto nul’, zonder te beseffen dat dit doel onmogelijk te bereiken was en zonder te voorzien welke schade het nastreven ervan, zou veroorzaken. Het publiek kreeg te maken met niet-aflatende preken, gepassioneerde pleidooien en angstaanjagende voorspellingen van een machtige kliek van activisten, gesubsidieerde mediaplatforms en cynische politici.

Toch is de nu waarheid naar buiten gekomen via de invloedrijkste mondiale energie-informatieorganisatie: het Internationaal Energieagentschap (IEA). De laatste beleidsprognose  van het IEA maakt korte metten met de belangrijkste bewering van de milieubeweging en erkent nadrukkelijk dat de vraag naar olie en aardgas tot 2050 zal blijven groeien.

Het IEA zegt dat de vraag naar olie niet alleen stabiel blijft, maar zelfs stijgt – naar verwachting tot 113 miljoen vaten per dag tegen het midden van deze eeuw, ongeveer 13% hoger dan het niveau van 2024. Hetzelfde rapport voorspelt dat de vraag naar aardgas dramatisch zal toenemen, vooral via de markt voor vloeibaar aardgas (LNG), die naar verwachting zal groeien van 560 miljard kubieke meter in 2024 tot meer dan 1.000 miljard kubieke meter in 2050.

Na jaren van manipulatieve modellering om klimaatillusies te valideren, moest het agentschap blijkbaar geconfronteerd worden met harde gegevens die een stijgend verbruik, een groeiende bevolking, industriële expansie en de energiebehoeften van AI, cloud computing en geëlektrificeerd vervoer aantoonden. Deze factoren betekenen dat de behoefte aan fossiele brandstoffen de komende decennia zal blijven bestaan.

De nieuwe prognose van het IEA erkent ook een stijging van de vraag vanuit het Zuiden. Landen als India, Nigeria en Indonesië geven de voorrang aan toegang tot energie boven ideologische zuiverheid. Ze bouwen raffinaderijen, kolenmijnen en energie-infrastructuur om hun toekomst veilig te stellen. Leiders met een heldere blik weten dat het uit de armoede halen van miljoenen mensen, voorrang heeft boven het toegeven aan de waanzin van rijke elites die beweren slapeloze nachten te hebben vanwege een theoretische opwarming van een paar graden over 100 jaar.

De enorme uitbreiding van AI-datacenters en elektrificatie – ooit aangehaald als bewijs van een ‘groene’ revolutie – zorgen voor een grotere vraag naar fossiele brandstoffen. Het digitale tijdperk vereist continue stroomvoorziening en de koolwaterstoffen om die te leveren.

De doodverklaring van de ‘peak oil’-waanvoorstelling is daarmee afgegeven.

Waarom heeft de energiesector zich zo vergist? Omdat de natuurkunde zich nooit iets heeft aangetrokken van politieke verhalen. De wetten van de natuur en de economie zijn onveranderlijk. Het vervangen van de bewezen kracht van koolwaterstoffen door politiek geliefde technologieën, was fundamenteel onhaalbaar.

Windenergie en zonne-energie zijn op alle fronten verschrikkelijk slecht: ze nemen veel land in beslag, verbruiken veel grondstoffen en zijn vaak niet beschikbaar wanneer ze het hardst nodig zijn. Windenergie, waterstof en zonne-energie zijn onpraktisch. Punt uit.

Beweringen dat deze technologieën economisch gezond zijn, zijn gebaseerd op maatstaven die geen rekening houden met de enorme kosten van back-upstroom (meestal aardgascentrales) voor variabele wind- en zonne-energie, van nieuwe stroomleidingen en van het stabiliseren van een elektriciteitsnet dat door ‘groene’ installaties instabiel is geworden.

Fossiele brandstoffen zullen daarom de ruggengraat van de elektriciteitsopwekking blijven, zoals blijkt uit de gegevens van het IEA. Zelfs bij optimistische aannames voor de groei van kernenergie, zullen olie en gas naar verwachting tot halverwege deze eeuw dominant blijven.

Het aantal klimaatactivisten dat deze realiteit wil blijven ontkennen, lijkt met de week af te nemen.