Nóg meer dwang en nóg meer overheid: het Nationaal Burgerberaad Klimaat vertrouwt de burger voor geen cent
Volgens Lucas Bergkamp is het instrument van het burgerberaad aangeprezen als ‘democratische vernieuwing’. Maar het is iets heel anders. Omdat de progressieven niet altijd meteen hun zin konden krijgen in de Eerste en Tweede Kamer, zijn ze op zoek gegaan naar andere methodes. De gang naar de rechter was de eerste sluiproute, het burgerberaad de tweede. Met parlementaire democratie heeft het niets van doen.
Eerder deze maand stuurde de demissionaire VVD-minister Sophie Hermans (Klimaat en Groene Groei) het eindadvies van het Nationaal Burgerberaad Klimaat naar de Tweede Kamer. ‘Dit burgerberaad,’ schreef ze, ‘is tot stand gekomen via een zorgvuldig proces en in nauwe samenwerking met de Kamer. 175 Nederlanders van 17 tot 87 jaar, uit alle hoeken van het land en met uiteenlopende meningen over klimaatbeleid zijn zeven weekenden bij elkaar gekomen om samen dit advies te maken. Ook de Kamer is van begin tot eind nauw betrokken geweest, middels de door de Kamer aangestelde rapporteurs.’
Het advies van het burgerberaad bevat dertien voorstellen die volgens de organisatie door tenminste 75 procent van de deelnemers werden gesteund en nog eens tien voorstellen die op tenminste 50 procent steun konden rekenen. Die percentages blijken echter te zijn berekend met een methode die de ‘ja’-stemmers op één hoop gooit met de mensen die het niet zeiden te weten, twijfelden of blanco stemden. Het is een procedure die associaties oproept met een apocriefe quote van Jozef Stalin: ‘De mensen die de stemmen uitbrengen beslissen niets. De mensen die de stemmen tellen beslissen alles.’
Lees verder op de website van Wynia’s Week, waar dit artikel van Lucas Bergkamp eerder werd gepubliceerd.
Lees hier de eerdere artikelen, die Clintel heeft gepubliceerd over het Nationaal Burgerberaad Klimaat.
meer nieuws
Ondanks klimaatdrammer Jetten, “stort ook hier het klimaatkaartenhuis binnen vijf jaar in”
‘Verder op weg naar de Afgrond’, zou een goede beschrijving zijn van het nieuwe coalitie-akkoord, tenminste als je naar de klimaatplannen kijkt. Dat stelt Clintel-directeur Marcel Crok. Maar volgens hem zijn het de laatste stuiptrekkingen: “Ook hier stort het klimaatkaartenhuis binnen vijf jaar in.”
Afrika heeft geen behoefte aan Westers medelijden en al helemaal niet aan Westerse zonnepanelen
Na 2030 zal het aantal mensen dat in extreme armoede leeft naar verwachting weer gaan stijgen, grotendeels door Afrika. Terwijl de rest van de wereld op weg is naar meer welvaart, wordt Afrika gedwongen een pad van armoede te bewandelen. Een aanklacht tegen de moderne ‘groene’ agenda.
Shellenberger ontzenuwt klimaatmythes
Onlangs maakte Bill Gates publiekelijk een opvallende koerswijziging over klimaatverandering. Hij wees “doemscenario’s” af en pleitte voor een meer pragmatische, mensgerichte aanpak. Is dat een teken dat het tijdperk van klimaatalarmisme ten einde loopt? Dat is wat de podcast American Thought Leaders wilde onderzoeken. Daarom een gesprek met Michael Shellenberger, auteur van Apocalypse Never en oprichter van Public.news.






