Terwijl westerse regeringen de taal van net zero blijven hanteren, breidt India de productie van steenkool, olie en aardgas in hoog tempo uit om zijn energiezekerheid en economische groei veilig te stellen. Door de handel in koolwaterstoffen met de Verenigde Staten en andere partners te versterken, bouwt India aan wat de auteur een ‘fossiele toekomst’ noemt, waarin betrouwbare en betaalbare energie voorrang krijgt boven klimaatbeloften.
Europa heef zichzelf gepositioneerd als de kathedraal van de "groene" transitie. Bureaucraten in Brussel en politici in Berlijn hebben decennialang de wereld toegesproken over de morele noodzaak om afstand te nemen van koolwaterstoffen. Ze hebben een verhaal geconstrueerd van de Europese Unie als een stralende stad van energie voorzien door de wind en de zon; het voorbeeld van de Net-Zero-heilstaat.
Voor iedereen met maar een greintje intellectuele integriteit zijn het uiteenvallen van het Akkoord van Parijs en het onthullen van de Net-Zero-illusie nooit moeilijk te voorspellen geweest. Je had er geen interessante onderzoekstitel of een gevorderde academische graad voor nodig. De tekst stond diep gebeiteld in het graniet van energierealiteit; geen persbericht, geen activistische lobby en geen miljardairsstichting kon deze uitwissen.
