Zelfs als de wereld jaarlijks 1 miljard ton CO2 effectief zou kunnen opvangen en permanent verwijderen, zouden de gevolgen voor de temperatuur nauwelijks meetbaar zijn. En de economische en ecologische kosten zijn zeer groot. Lars Schernikau zet de ontluisterende feiten op een rij.
In plaats van de oorzaken (Hunga Tonga!) van de bijzondere klimaatgebeurtenissen van 2023 te achterhalen, hebben wetenschappers geprobeerd deze met behulp van modellen in de dominante theorie in te passen, schrijft Javier Vinos. Ze tonen daarmee het falen van die theorie aan.
Net als de White Queen uit Alice Through the Looking-Glass willen de Europese en Spaanse autoriteiten dat wij zes onmogelijke dingen geloven over klimaatverandering en de energietransitie.
Astrofysicus Willie Soon onderzoekt al decennialang de invloed van de zon op het klimaat. In een interview met Weltwoche legt hij uit waarom hij CO2 niet als klimaatbeheersingsfactor beschouwt, hoe politieke en financiële structuren wetenschappelijke bevindingen vormen en waarom hij ondanks vijandigheid blijft onderzoeken.
Broeikasgas-emissies dragen slechts in geringe mate bij aan de opwarming van de aarde; een schonere lucht met minder aerosolen en wolken des te meer. De voorgenomen energietransitie van vraag- naar aanbod-gestuurd is onzinnig en schadelijk, stelt hydroloog Henk Ogink.
Het stille, glimmende chassis van een elektrisch voertuig (EV) glijdt door een ongerept bos of een smetteloze, futuristische stad. De boodschap is simpel: de bestuurder redt de planeet. Het is een verhaal gebaseerd op een handige, weloverwogen omissie.
Bovaer wordt aangeprezen als het wondermiddel dat koeien klimaatvriendelijk zal maken—maar de onderliggende wetenschap is misschien meer rundachtig dan wetenschappelijk.
Met de dertigste klimaattop achter de rug beschouwt em. prof. dr. ir Guus Berkhout aan de hand van de povere resultaten dat het inmiddels tot de wereld mag doordringen dat ’het klimaatroer helemaal om’ moet. „Nederland moet een fundamentele hervorming bepleiten. Niet klimaatmitigatie, maar klimaatadaptatie moet de hoogste prioriteit krijgen.”
Chris Morrison onthult hoe het alarmisme bij COP 30 over de vermeende hongersnood niets anders is dan brandstof voor de Net-Zero-fantasie — en dat onze voedselzekerheid er veel beter uitziet dan de klimaatkliek je probeert te laten geloven.
De 30ste klimaatconferentie (COP30) in Belém, Brazilië, verliest volgens professor Fritz Vahrenholt al vanaf het begin aan betekenis. De grootste uitstoters zijn niet op hoog niveau vertegenwoordigd en maar weinig landen zijn transparant over hun klimaatbeleid. Het enige verwachte resultaat is de oprichting van een tropisch regenwoudfonds (TFFF), dat volgens Vahrenholt echter kan uitgroeien tot een financieel moeras.
