Terwijl de elite met hun privéjets naar Davos vloog, organiseerde het Amerikaanse Heartland Institute een World Prosperity Forum in Zürich. In de lezingen daar, onder andere van Marcel Crok, werd het immense contrast zichtbaar tussen het klimaatbeleid in Europa en de VS.
In een recente ICSF/Clintel lezing betoogde professor Steven Koonin dat het mondiale klimaat- en energiebeleid zich op een kantelpunt bevindt. Na decennialange nadruk op snelle en verregaande emissiereductie ziet hij duidelijke tekenen van een verschuiving richting meer realisme en pragmatisme, ook in de klimaatberichtgeving. De economische, technologische en maatschappelijke realiteit is immers steeds moeilijker te negeren.
Hoewel dit artikel het Verenigd Koninkrijk als voorbeeld gebruikt, zijn de inzichten evenzeer van toepassing op Nederland en de rest van de Europese Unie. Energie-analist Vijay Jayaraj laat zien hoe het Britse klimaatbeleid de elektriciteitsprijzen heeft opgedreven, de industrie heeft verzwakt en gezinnen in economische problemen heeft gebracht.
Het netto-nulbeleid dreigt steeds meer een belasting te worden op ons fundament, op ‘de lucht die we inademen’. Het ontkent de diepe afhankelijkheid van de mensheid van fossiele brandstoffen. Zonder fossiele brandstoffen kan de moderne beschaving, inclusief bijvoorbeeld gezondheidszorg, eenvoudigweg niet functioneren.
Energie-expert Stephen Eule legt uit waarom de terugtrekking van president Trump uit het UNFCCC-klimaatverdrag gerechtvaardigd is en waarom het mondiale klimaatproces fundamenteel heeft gefaald.
Het Canadese energiebeleid botst steeds harder met de economische realiteit. Een nieuwe pijpleidingovereenkomst laat zien waar de grenzen liggen van de net-zero-ideologie. Olie, gas en een overvloed aan energie blijven onmisbaar voor de Canadese economie en haar toekomstige welvaart.
In dit opiniestuk betoogt Maarten van Andel dat het Nederlandse kernenergiebeleid al decennia wordt gedomineerd door incidentenpolitiek in plaats van langetermijnvisie. De gevolgen daarvan zijn volgens hem ernstig voor klimaat, energiezekerheid en innovatie.
Tilak Doshi waarschuwt dat moderne censuur, gerechtvaardigd in naam van de strijd tegen desinformatie, steeds meer functioneert als een instrument om dominante verhalen te beschermen tegen kritiek.
De Europese Commissie heeft een nieuwe stap goedgekeurd richting haar ‘netto-nul’-doelstelling voor 2050. Ze streeft naar een vermindering van de netto broeikasgasemissies met 90% tegen 2040, ten opzichte van het niveau van 1990. Maar een recent rapport van de Franse denktank IREF (Institut de Recherches Économiques et Fiscales) geeft een ontnuchterende realiteitscheck.
Volgens Vijay Jayaraj zou 2025 wel eens het jaar kunnen worden waarin het verhaal van de energietransitie uiteenspatte. De energiegiganten keken naar de rand van de afgrond en weigerden uiteindelijk te springen.
