In dit opiniestuk betoogt Maarten van Andel dat het Nederlandse kernenergiebeleid al decennia wordt gedomineerd door incidentenpolitiek in plaats van langetermijnvisie. De gevolgen daarvan zijn volgens hem ernstig voor klimaat, energiezekerheid en innovatie.
Tilak Doshi waarschuwt dat moderne censuur, gerechtvaardigd in naam van de strijd tegen desinformatie, steeds meer functioneert als een instrument om dominante verhalen te beschermen tegen kritiek.
De Europese Commissie heeft een nieuwe stap goedgekeurd richting haar ‘netto-nul’-doelstelling voor 2050. Ze streeft naar een vermindering van de netto broeikasgasemissies met 90% tegen 2040, ten opzichte van het niveau van 1990. Maar een recent rapport van de Franse denktank IREF (Institut de Recherches Économiques et Fiscales) geeft een ontnuchterende realiteitscheck.
Volgens Vijay Jayaraj zou 2025 wel eens het jaar kunnen worden waarin het verhaal van de energietransitie uiteenspatte. De energiegiganten keken naar de rand van de afgrond en weigerden uiteindelijk te springen.
Volgens Lucas Bergkamp is het instrument van het burgerberaad aangeprezen als ‘democratische vernieuwing’. Maar het is iets heel anders. Omdat de progressieven niet altijd meteen hun zin konden krijgen in de Eerste en Tweede Kamer, zijn ze op zoek gegaan naar andere methodes. De gang naar de rechter was de eerste sluiproute, het burgerberaad de tweede. Met parlementaire democratie heeft het niets van doen.
Hoogleraar elektrotechniek Frank Leferink: “We gaan meer problemen krijgen met zwerf-stromen door de toenemende elektrificatie van de samenleving”
Jo Nova over de EV-zeepbel, of wat ervan overblijft, die deze week uiteenspatte.
Europa heef zichzelf gepositioneerd als de kathedraal van de "groene" transitie. Bureaucraten in Brussel en politici in Berlijn hebben decennialang de wereld toegesproken over de morele noodzaak om afstand te nemen van koolwaterstoffen. Ze hebben een verhaal geconstrueerd van de Europese Unie als een stralende stad van energie voorzien door de wind en de zon; het voorbeeld van de Net-Zero-heilstaat.
Terwijl de rest van Europa rilt onder de zelfopgelegde bezuinigingen van Net-Zeromaatregelen, houdt Noorwegen in het bevroren noorden de lichten aan – en de bankkluizen vol – , terwijl het het "groene" ideologische drijfzand vermijdt dat het energiebeleid van het Europese continent kenmerkt.
Dit artikel van Tilak Doshi stelt de algemeen heersende aanname aan de kaak als zouden wind- en zonne-energie door hun aard 'goedkoop' zijn. Hij stelt dat als de volledige kosten van de levenscyclus, materiaalbeslag en intermittentie van deze energievormen in de beschouwing worden meegenomen, hernieuwbare energie wel eens veel duurder kan blijken dan vaak wordt beweerd.
