De wereldwijde vergroening, door CO2, heeft een nieuw record bereikt, zo blijkt uit recent onderzoek in Nature. Activisten weigeren ondertussen te accepteren dat de ‘klimaatnoodtoestand’ is uitgebleven, aldus Chris Morrison.
Chris Martz, meteoroloog en ‘anti-Greta Thunberg’, is van mening dat ten minste een deel van de recente opwarming van de aarde door de mens wordt veroorzaakt. “Maar ik ren ook niet meteen als een kip zonder kop in het rond.”
Japan verzet zich inmiddels tegen het klimaatdogma om zijn industriële toekomst veilig te stellen, zo legt Vijay Jayaraj uit.
L’Osservatore Romano, de officiële krant van het Vaticaan, heeft zich aangesloten bij de bangmakerij van klimaatalarmisten. Maar, zoals Frits Byron Soepyan uitlegt, is er geen grond voor het sensatiebeluste bericht van het dagblad.
We beleven een gouden tijdperk voor de landbouw, zegt Vijay Jayaraj. De lucht bevat meer CO2, de stof die planten leven geeft. Het weer is gunstiger voor het verbouwen van voedsel dan het in eeuwen is geweest. De verzonnen doemscenario’s van het klimaat-industrieel complex zijn belachelijk.
Over vijftig jaar zullen er wetenschappelijke verhandelingen worden geschreven over de klimaatwaanzin die ooit heerste, aldus William Happer in een nieuw boek. “De klimaatonzin zal uiteindelijk ten einde komen en op de vuilnisbelt van de geschiedenis belanden, waar het thuishoort. Maar hoe langer de cultus voortduurt, hoe meer schade er wordt aangericht.”
In De Bilt is de instraling van de zon tussen 1989 en 2025 gestegen met ~18 W/m2. Daarmee vergeleken is het opwarmingseffect van het stijgende CO2-gehalte in dezelfde periode verwaarloosbaar klein (~1 W/m2). De opwarming van Nederland en grote delen van Europa is vrijwel geheel het gevolg van de sterk toegenomen instraling van zonlicht sinds eind jaren ’80, schrijft Rob de Vos.
CO2 is geen gif voor gewassen, zoals The Washington Post onlangs beweerde. Door het af te schilderen als de ‘onzichtbare kracht’ achter de achteruitgang van de voedingswaarde, wordt het bredere plaatje buiten beschouwing gelaten, zegt Anthony Watts. “The Washington Post heeft een bescheiden statistische daling in bepaalde mineralen opgeblazen tot een wereldwijde gezondheidscrisis.”
Zoals dr. Matthew Wielicki het droogjes verwoordde: “Is er iets wat CO₂ niet kan?” De studie achter deze opmerking stelt dat stijgende CO2-niveaus onder bepaalde omstandigheden zelfs tot regionale afkoeling kunnen leiden – wat onderstreept hoe flexibel – en onzeker – de resultaten van klimaatmodellen kunnen zijn.
Ad Huijser is oud-directeur van het beroemde NatLab in Eindhoven. Hij heeft zich de laatste jaren intensief bezig gehouden met het onderwerp klimaatverandering en toont vanwege zijn achtergrond als fysicus vaak een ‘frisse’ blik op de problematiek (zie ook dit essay: De Klimaatillusie, uit onze webshop). Dat hij daarbij af en toe heilige huisjes omver haalt, is logisch en soms noodzakelijk, stelt Rob de Vos naar aanleiding van een recente discussie.
